فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: خودابرازگری کمال‌گرایانه به تمایل فرد برای پنهان کردن هرگونه ضعف و  تلاش برای ارائه تصویری مطلوب از خود اشاره دارد. مقیاس خودابرازگری کمال‌گرایانه (PSPS) با سه زیرمقیاس «خودارتقابخشی کمال‌گرایانه»، « نمایش‌ندادن نقص» و « افشا نکردن نقص»، ابعاد مختلف این مؤلفه را ارزیابی می‌کند. هدف مطالعه حاضر‌، بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی این ابزار بود.روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی از نوع اعتباریابی آزمون و در حیطه روان‌سنجی بود. نمونه‌ای متشکل از 404 نفراز دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه شهید بهشتی (8/68% زن) از طریق روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان علاوه بر مقیاس PSPS،  پرسش‌نامه‌های ابعاد کمال‌گرایی، فرم کوتاه شفقت به خود، ترس از ارزیابی منفی، سطوح خودانتقادی، افسردگی، اضطراب، استرس و سیاهه هراس اجتماعی را تکمیل کردند. برای بررسی محاسبه پایایی بازآزمایی، 31 نفر از شرکت‌کنندگان، پس از سه هفته مجددا PSPS را تکمیل نمودند. داده‌ها براساس نرم‌افزار ‌ SPSS-27 ‌ و R تحلیل شدند.نتایج: نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل سه عاملی نسخه فارسی مقیاسPSPS  خودابرازگری کمال‌گرایانه بود. شاخص میانگین واریانس استخراج شده (AVE) و اعتبار مرکب (CR) نیز نشان‌دهنده روایی همگرای قابل قبول این ابزار بودند. ضرایب همبستگی PSPS با پرسش‌نامه‌های ابعاد کمال‌گرایی، ترس از ارزیابی منفی، هراس اجتماعی، سطوح خودانتقادی، DASS و فرم کوتاه مقیاس شفقت به خودحاکی از روایی واگرا و همزمان مناسب ابن مقیاس بود. ضریب آلفای کرونباخ برای زیرمقیاس خودارتقابخشی کمال‌گرایانه، نمایش ندادن نقص و افشا نکردن نقص و نمرة کل مقیاس،  به ترتیب 84/0، 82/0، 75/0 و 90/0 به دست آمد. همچنین ضرایب پایایی بازآزمایی برای این سه زیرمقیاس و نمره کل به ترتیب 81/0، 84/0، 84/0 و 90/0 گزارش شد.بحث و نتیجه‌گیری: نسخه فارسی مقیاس خودابرازگری کمال‌گرایانه ابزاری پایا و معتبر برای سنجش کمال‌گرایی در سطح بین فردی در میان دانشجویان ایرانی است و می‌تواند برای اهداف پژوهشی نیز مورد استفاده قرار بگیرد.