بررسی عوامل مدیریتی موثر در کنترل مصرف سموم شیمیایی در مزارع برنج (مطالعه موردی: نواحی روستایی شهرستان لنگرود)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه گیاهپزشکی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد مدیریت کشاورزی، گروه مدیریت کشاورزی ، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر از نوع توصیفی– پیمایشی و از شاخه همبستگی و مقایسهای است. در این تحقیق، روش جمعآوری دادهها به صورت پرسشنامهای بود که روایی محتوایی آن با نظرسنجی از گروهی از خبرگان و پایایی آن با کمک فرمول آلفای کرونباخ تایید گردید (۹۲۶/۰) و دادهها بهوسیله نرمافرار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در این پژوهش مقایسهای در مورد برخی از عوامل مدیریتی بین دو گروه کشاورزان استفاده کننده از روشهای زراعی و استفاده کننده از روش شیمیایی در یک جامعه آماری شامل 300 نفر از شالیکاران و 33 نفر از کارشناسان جهاد کشاورزی در شهرستان لنگرود انجام شد و بدین منظور از روش نمونهگیری تصادفی استفاده شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بین ویژگیهای سن، میزان تحصیلات، نفوذپذیری اجتماعی، مشارکت اجتماعی، دانش فنی، شرکت در کلاسهای ترویجی و داشتن شغل دوم دو گروه از کشاورزان مورد مطالعه، اختلاف معنیداری وجود دارد؛ به این معنی که کشاورزان استفاده کننده از روش زراعی نسبت به کشاورزان استفاده کننده از روش شیمیایی، از سطح تحصیلات بالاتر، سن کمتر، نفوذپذیری و مشارکت اجتماعی بالاتر و به دلیل مشارکت بیشتر در کلاسهای آموزشی و ترویجی از دانش فنی بیشتری برخوردارند. همچنین مقایسه دیدگاه کارشناسان و کشاورزان دو گروه نشان داد که بین عملکرد مورد انتظار کارشناسان و عملکرد کشاورزان استفاده کننده از روش زراعی شباهت بیشتری وجود دارد که دلیل این امر میتواند بالا بودن سطح سواد و شرکت در کلاسهای آموزشی باشد.