استفاده از ترکیب الگوریتم ژنتیک و شبکه عصبی مصنوعی جهت برآورد عمق آبشستگی اطراف پایههای پل
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ایران.
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد سازههای آبی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ایران.
3 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ایران.
doi
10.22126/atwe.2022.8416.1029چکیده
آبشستگی یک پدیده طبیعی است که در نتیجه عمل فرسایش دهنده جریان آب در آبراهههای آبرفتی رخ میدهد. این پدیده یک تهدید جدی برای پایداری سازههای واقع در مسیر جریان مانند پایهی پلها محسوب میشود. یکی از مهمترین و مؤثرترین عوامل تخریب و شکست پلها، آبشستگی اطراف پایههای پل و تکیهگاهها میباشد. امروزه با پیشرفت علم و تکنولوژی، استفاده از سیستمهای هوشمند کامپیوتری برای مدلسازی پدیدههای پیچیده و غیرخطی از اهمیت روز افزونی برخوردار شدهاند. در این تحقیق با استفاده از دادههای واقعی، کارایی سیستمهای هوش مصنوعی که شامل ترکیبی از شبکه عصبی پرسپترون چندلایه و الگوریتم ژنتیک بوده مورد بررسی قرار گرفته شده است. از میان مدلهای با تعداد نرونهای مخفی متفاوت، شبکه عصبی مصنوعی با سه نرون مخفی دارای کمترین خطا میباشد. مقایسه مقادیر نسبت اختلاف میان مدل عصبی-ژنتیک پیشنهادی و معادلات متداول موجود نشان میدهد که دقت مدل عصبی-ژنتیک از کارایی بالاتری در مقایسه با سایر معادلات برخوردار میباشد. جذر میانگین مربعات خطا در مدل پیشنهادی 51/0 محاسبه گردید در حالیکه این مقدار برای معادلات تجربی موجود بالای 89/0 محاسبه شد.