مقایسه اثربخشی زوج‏‌درمانی خردمدار با زوج‌درمانی هیجان‌مدار بر حس پیوستگی در زوجین با تعارضات زناشویی

نویسندگان

1 استادیار، گروه روان‌شناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، پردیس بین‌المللی ارس، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

4 دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.

doi
10.22070/cpap.2024.19126.1546
چکیده

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی زوج‌‏درمانی خرد­مدار با زوج­‌درمانی هیجان‌مدار بر حس پیوستگی در زوجین با تعارضات زناشویی بود.روش: روش پژوهش نیمه‌­آزمایشی با طرح پیش‌­آزمون - پس‌­آزمون با گروه کنترل و پیگیری ۲ماهه بود. جامعةآماری کلیه زوجین با تعارضات زناشویی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره مکث، به روزان و بهسا راز شهر تهران در تابستان و پاییز سال 1402 بودند. در مرحلة نخست تعداد 24 زوج با نمرة 115 و بالاتر در پرسش‌نامة تعارضات زناشویی انتخاب و سپس به شیوة تصادفی ساده در 2 گروه آزمایش (هر گروه 8 زوج) و یک گروه کنترل (8 زوج) جایگزین شدند. سپس زوجین گروه‌­های آزمایش تحت زوج‏‌درمانی خردمدار و زوج‌‏درمانی هیجان‌مدار قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌‏ای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. از پرسش‌نامة تعارضات زناشویی (MCQ) و پرسش‌نامة حس پیوستگی (SOC) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تحلیل داده‌‏ها از طریق نرم‌‏افزار SPSS نسخة 28 با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌‏گیری مکرر انجام شد.نتایج: نتایج نشان داد، هر دو مداخلة زوج‏‌درمانی خرد­مدار با زوج­درمانی هیجان‌مدار تأثیر معناداری بر حس پیوستگی زوجین با تعارضات زناشویی داشته‌­اند (05/0>P) و زوج‏درمانی هیجان­‌مدار تأثیر بیشتری دارد (05/0>P).بحث و نتیجه‌‏گیری: می­توان نتیجه­‌گیری کرد،  علاوه بر اثربخش‌بودن هر دو زوج‏‌درمانی، تقدم استفاده در کاهش مشکلات زوجین با تعارضات زناشویی با زوج‏‌درمانی هیجان‌­مدار است.