بررسی آزمایشگاهی تاثیر استفاده از سنگچین و پوشش گیاهی بر آبشستگی اطراف تکیهگاه پل
نویسندگان
1 دانشیار سازه های آبی، بخش مهندسی آب، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
2 دانشیار سازه های آبی، بخش مهندسی آب، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 دانشجوی دکتری سازه های آبی، بخش مهندسی آب، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
4 استادیار سازه های آبی، گروه مهندسی آب، دانشگاه جیرفت، جیرفت،ایران.
doi
10.22126/atwe.2022.8429.1030چکیده
هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر استفاده از سنگچین و پوشش گیاهی بر کاهش آبشستگی اطراف تکیهگاه پل میباشد. به همین منظور در 30 آزمایش در سه گروه، از دو ابزار سنگچین و پوشش گیاهی به صورت جداگانه و همزمان برای کنترل آبشستگی تکیهگاه مستطیلی 90 درجه و مستطیلی با دیوارههای دایرهای استفاده شد. در ابتدا، آزمایشهای سنگچین انجام شد. در این آزمایشها سنگچین تیزگوشه در قطرهای 7/2، 81/6 و 12 میلیمتر و چگالی 65/2 مورد استفاده قرار گرفت. ضخامت لایه سنگچین دو برابر قطر متوسط سنگ-چین، چیدمان مستطیلی و همتراز با مصالح بستر در نظر گرفته شد و نتایج نشان داد که سنگچین با قطر 12 میلیمتر آبشستگی اطراف تکیهگاه مستطیلی را 85 درصد و اطراف تکیهگاه مستطیلی با دیوارههای دایرهای را 53 درصد کاهش داد. در مرحله دوم آزمایشهای پوشش گیاهی انجام شدند و پوشش گیاهی برای هر دو تکیهگاه تحت آرایش شطرنجی، در سه درصد تراکم 64/0، 19/1 و 8/2، انعطافپذیر و مستغرق انتخاب شد. مطابق نتایج حاصله، درصد تراکم 19/1 برای هر دو تکیهگاه بهترین عملکرد را داشته و آبشستگی را در اطراف تکیه-گاه مستطیلی 90 درجه 84 درصد و مستطیلی با دیوارههای دایرهای 81 کاهش داد. در آخرین مرحله از آزمایشها، تاثیر همزمان سنگچین و پوشش گیاهی بررسی شد. سنگچین با قطر 81/6 میلیمتر و پوشش گیاهی با درصد تراکم 19/1 درصد بهترین نتیجه را داشته به گونهای که آبشستگی در اطراف تکیهگاه مستطیلی 93 درصد و اطراف تکیهگاه مستطیلی با دیوارههای دایرهای را 68 درصد کاهش داد.