مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش/تعهد و واقعیت درمانی بر پرخاشگری پنهان ارتباطی در زنان دارای دلزدگی زناشویی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.

2 دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.

3 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران.

doi
10.22070/cpap.2025.19181.1555
چکیده

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، بررسی مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش/تعهد و واقعیت درمانی بر پرخاشگری پنهان ارتباطی در زنان دارای دلزدگی زناشویی بود.روش: این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌­آزمون - پس‌­آزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال 1401 بودند. در مرحله نخست، با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، تعداد 45 نفر با نمره 73 و بالاتر در پرسش‌نامه دلزدگی زناشویی پاینز(2003م) انتخاب شدند. سپس، به شیوه تصادفی ساده، در 2 گروه آزمایش(هر گروه 15 نفر) و یک گروه کنترل(15 نفر) تقسیم شدند. گروه‌­ آزمایش اول تحت 8 جلسه 90 دقیقه­ای درمان پذیرش/تعهد و گروه آزمایش دوم تحت 8 جلسه 90 دقیقه­ای واقعیت درمانی قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس پرخاشگری پنهان ارتباطی نلسون و کارول (2006م) استفاده شد. داده‌‌ها با استفاده ‌از تحلیل واریانس با اندازه‌­گیری مکرر با نرم افزار SPSS  بررسی و تحلیل شدند.نتایج: نتایج نشان داد که هر دو مداخله مذکور در مرحله پس‌آزمون و پیگیری اثربخشی معناداری بر پرخاشگری پنهان ارتباطی داشتند (05/0>P). نتایج آزمون تعقیبی بن فرونی نشان داد که درمان پذیرش/تعهد اثربخشی بیشتری بر کاهش پرخاشگری پنهان ارتباطی دارد(05/0>P).بحث و نتیجه‌‏گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، می‏توان گفت که درمان پذیرش/تعهد و واقعیت درمانی به عنوان شیوه­‌های درمانی مناسب برای بهبود پرخاشگری پنهان ارتباطی در زنان دارای دلزدگی زناشویی در مراکز مشاوره زناشویی به کار گرفته شوند.