مدلیابی معادلات ساختاری بررسی نقش میانجی احساس تنهایی در پیشبینی نوموفوبیا با توجه به سبک دلبستگی ایمن و راهبردهای سازگارانه تنظیم شناختی هیجان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
2 دکترای روانشناسی تربیتی، مدرس دانشگاه فرهنگیان، خرم آباد، ایران.
doi
10.22070/cpap.2024.19382.1575چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی مدلیابی معادلات ساختاری نوموفوبیا (بیموبایل هراسی) بر اساس سبک دلبستگی ایمن و راهبردهای سازگارانه تنظیمشناختی هیجان با نقش میانجی احساس تنهایی بود.روش: این مطالعه به روش توصیفی - همبستگی انجام شد. جامعة آماری پژوهش دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه مدارس دولتی شهر خرمآباد در سال تحصیلی 1402-1403 به تعداد 10089 نفر بود. حجم نمونه با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای و با درنظرگرفتن امکان ریزش برخی پاسخدهندگان افزایش تعمیمپذیری نتایج، 400 نفر تعیین شد. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه نوموفوبیا (NMP-Q) یلدریم و کوریا (2015م)، خرده مقیاس دلبستگی ایمن از پرسشنامه سبکهای دلبستگی (AAI) هازن و شاور (1987م)، خرده مقیاس تنظیم شناختی هیجان سازگارانه از پرسشنامة تنظیم شناختی هیجانی (CERQ) گرانفسکی و کرایج (2006م) و مقیاس احساس تنهایی نسخه سوم (UCLA LS3) راسل (1996م) بود. دادهها با استفاده از همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شد.نتایج: یافتههای پژوهش نشان داد که سبک دلبستگی ایمن و راهبردهای سازگارانه تنظیمشناختی هیجان اثر مستقیم و معناداری بر نوموفوبیا (بیموبایل هراسی) دارند. همچنین نتایج بیانگر آن بود که احساس تنهایی در رابطه بین سبک دلبستگی ایمن و راهبردهای سازگارانه تنظیم شناختی هیجان با نوموفوبیا نقش میانجی معناداری ایفا میکند.بحث و نتیجهگیری: بر اساس نتایج این پژوهش، پیشنهاد میشود که ارتباط این متغیرها در مداخلات مرتبط با بیموبایل هراسی دانشآموزان مورد توجه قرار گیرد. همچنین، میتوان بر مبنای یافتههای پژوهش، برنامههایی برای پیشگیری، مداخله و کنترل بیموبایل هراسی تدوین و اجرا کرد.