تأثیر سبک مدیریتی نظامیهها در عصر خواجه نظام الملک بر جریانهای مدیریتی حاکم بر علم در تمدن اسلامی
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
doi
10.22067/jhc.v50i2.76921چکیده
مدارس نظامیه به سبب سبک مدیریتی ویژه تا مدتها نقش مهم و ماندگاری در تحول جریان مدیریتی علم در تمدن اسلامی برجای گذاشتند. با این فرض که تحول جریان مدیریتی نظامیهها به سبک مدیریتی حاکم بر آنها در زمان خواجه نظام الملک (مقتـ .485ق) وابسته بوده، پرسش این مقاله چیستی سبک مدیریتی نظامیهها در زمان صدرات خواجه و واکاوی تأثیر آن بر جریان مدیریتی حاکم بر علم در جهان اسلام و تمدن اسلامی است. مبنای مدیریتی خواجه نظام بر محدودیت فعالیتهای علمی آن مدارس به یک مذهب خاص کلامی (اشعری) و فقهی (شافعی) استوار بود. دستاورد و پیامد این مبنای مدیریتی به ترتیب «پیشرفت و ارتقای ساختار و کیفیت امکانات نظام آموزشی» در عرصۀ مدیریت بیرونی حاکم بر علم و «زوال علوم و کاهش توان ابداع، خلاقیت و نوآوری» در عرصۀ مدیریت درونی حاکم بر علم بود.
