نشریات علمی ایران در زنجیرة ارزش جهانی دانش: راهبردهای دیپلماسی علمی و رقابتپذیری اقتصادی
نویسندگان
1 استادیار، گروه پژوهشی تأمین مالی و اقتصاد علم، فناوری و نوآوری، مؤسسه تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه تهران و شورای تخصصی تحول و ارتقا علوم انسانی، شورای عالی انقلاب فرهنگی، تهران، ایران.
3 استاد، گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران. تهران، ایران.
4 اﺳﺘﺎد گروه ﻓﯿﺘﻮشیمی، پژوهشکده گیاﻫﺎن و ﻣﻮاد اوﻟﯿﻪ دارویی، دانشگاه ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻬشتی، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان.
doi
10.22070/rsci.2025.20869.1847چکیده
هدف: هدف این مقاله، تبیین راهبردهای ارتقای جایگاه نشریات علمی ایران در زنجیرة جهانی دانش با تمرکز بر دیپلماسی علمی و اقتصاد نشر است. پژوهش حاضر از نوع مروری-تحلیلی بوده و با بهرهگیری از دادههای منتشرشده در سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ و آمار پایگاه Scimago، به بررسی وضعیت کمی و ارزشی نشریات علمی ایران در ۲۷ حوزة موضوعی میپردازد. در این چارچوب، سه پرسش اصلی مطرح شد: ۱. جایگاه نشریات علمی ایران در اقتصاد جهانی دانش چیست؟ ۲. چه شکافهایی میان سهم تولید علم ایران و بهرهمندی آن از اقتصاد جهانی نشر وجود دارد؟ ۳. چه عوامل نهادی، فناورانه و ساختاری مانع ارتقای بینالمللی نشریات علمی ایران شدهاند؟روششناسی: این پژوهش با رویکرد تحلیلی ـ مروری انجامشده و تلفیقی از تحلیل کتابسنجی و ارزیابی سیاستگذارانه را به کار میگیرد. دادههای منتشرشده در بازة زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ از پایگاه Scimago Journal & Country Rank در ۲۷ حوزة موضوعی استخراج و با الگوهای جهانی ناشران شاخص مقایسه شد. تحلیل بر سنجش تمرکز موضوعی، ارزش اقتصادی نشر و زیرساختهای دیجیتال مجلات علمی ایران متمرکز است.یافتهها: نتایج نشان داد که تمرکز نشریات ایرانی در حوزههای پزشکی، مهندسی و علوم زیستی بیشترین سهم را در ارزش اقتصادی دارند. ارزش دلاری نشریات ایرانی نمایهشده در اسکوپوس حدود ۲۰۰ میلیون دلار (3.0 درصد از کل ۵۳ میلیارد دلار بازار جهانی نشر) برآورد شد، درحالیکه سهم ایران از تولید علم جهان حدود ۲ درصد است؛ این امر نشاندهندة شکاف هفتبرابری در بهرهمندی از اقتصاد نشر بینالمللی است.نتیجهگیری: برای پر کردن این فاصله، اقداماتی چون ایجاد مدرسه سردبیری و مدیرمسئولی با گواهی صلاحیت حرفهای، استفاده هدفمند از هوش مصنوعی در نشر با رعایت اخلاق پژوهش، طراحی پلتفرم ملی یکپارچه با پشتیبانی از DOI، ORCID و XML استاندارد و بهرهگیری از دیپلماسی علمی برای جذب نویسندگان و داوران بینالمللی پیشنهاد میشود. همچنین، سرمایهگذاری نهادهای ملی مانند مرکز نشر دانشگاهی و سازمان سمت در قالب شرکتهای دانشبنیان انتشاراتی میتواند به افزایش سهم ایران در اقتصاد جهانی نشر علمی کمک کند.