الگوی ساختاریِ نقشِ میانجیِ سرمایههای تحولی درونی و سرمایه روانشناختی در پیوند بین سرمایههای تحولی بیرونی و درگیری تحصیلی دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی(نویسنده مسئول)
3 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی
4 استاد گروه روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی
5 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
چکیده
در چند دهة اخیر، چگونگی افزایش درگیرکردن دانشآموزان با وظایف تحصیلی، یکی از متغیرهای مهم پیشبین عملکرد تحصیلی دانشآموزان،توجه پژوهشگران را برانگیخته است. ازاینرو در این پژوهش بهمنظور درک نظامدار از فرایند تحولی که دانشآموز را به درگیری تحصیلی هدایت میکند، الگویی علّی از منابع و سرمایههای اجتماعی و روانشناختی مؤثر بر درگیری تحصیلی ارائه و اعتباریابی شد. به این منظور ۵۱۱ دانشآموز سال سوم دبیرستانهای شهر همدان (۲۵۶ پسر و ۲۵۵ دختر) در سال تحصیلی ۹۶-۱۳۹۵ به روش خوشهای تصادفی انتخاب شدند و به پرسشنامههای سرمایههای تحولی بیرونی و درونی مینهسوتا (2005)، سرمایه روانشناختی لوتانز (2007) و درگیری تحصیلی سالملا آرو و آپادایا (2012) پاسخ دادند. دادهها به روش معادلات ساختاری تحلیل شد. بر اساس یافتهها، مدل مفروض درگیری تحصیلی در جامعة پژوهش برازنده بوده است (06/2 X2/DF=، 014/0 RMSEA=). نقش میانجیگر سرمایههای تحولی درونی و سرمایة روانشناختی در رابطة سرمایههای تحولی بیرونی و درگیری تحصیلی، مثبت و معنادار بود. نتیجه اینکهبا افزایش سرمایههای تحولی درونی و سرمایة روانشناختی میتوان شرایط ایجاد درگیری تحصیلی دانشآموزان را فراهم ساخت.