پیش‌بینی رفتارهای آشفته خوردن بر اساس تمایزیافتگی خود و بهوشیاری در نوجوانان مبتلا به دیابت

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان. زاهدان. ایران.

2 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم‌تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان. ایران.

doi
10.22070/cpap.2023.17713.1368
چکیده

مقدمه: دیابت یک سندرم متابولیک مزمن و شایع‌ترین اختلال آندوکرین است، علاوه بر مشکلات جسمانی مشکلات روحی و روانی زیادی برای بیمار ایجاد می‌نماید. بر همین اساس درمان‌های امروزی روشی ترکیبی از درمان فیزیولوژیکی و روان‌شناختی را پیش روی این بیماران قرار می‌دهند؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش مؤلفه‌های تمایزیافتگی خود و بهوشیاری در رفتارهای خوردن آشفته در نوجوانان مبتلا به دیابت صورت گرفت.روش: این مطالعه کاربردی و شامل نمونه‌ای 88 نفره از تمام نوجوانان مبتلا به دیابت مراجعه‌کننده به کلینیک تخصصی دیابت بود که با رعایت ملاک‌های ورود و خروج به صورت در دسترس با استفاده از آزمون‌های رفتارهای آشفته خوردن (گارنر و همکاران، ۱۹۸۲)، تمایزیافتگی خود (DSI) (اسکورن و فریدلندر، 1998) و بهوشیاری (بائر و همکاران، ۲۰۰۶) در محدوده 12 تا 18 سال اجرا گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با روش‌های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (رگرسیون گام به گام) انجام شد.نتایج: ترکیب خطی متغیرهای پیش‌بین با رفتارهای خوردن آشفته همبستگی چندگانه (۴۷۱/0=r، 01/0P<) داشت. تمایزیافتگی خود با بتای 191/0 و بهوشیاری با بتای 188/0 در سطح (01/0P<) معنی‌دار بودند.بحث و نتیجه‌­گیری: نتایج نشان داد، تمایزیافتگی خود و بهوشیاری نقش مؤثر و معناداری در پیش‌بینی رفتارهای آشفته خوردن در نوجوانان مبتلا به دیابت دارند؛ لذا، پیشنهاد می‌شود اجرای برنامةآموزشی جهت افزایش آگاهی و بهوشیاری، برای نوجوانان دیابتی به عنوان روشی مؤثر در بهبود اختلال خوردن آشفته به کار گرفته شود.