مقایسهی تمرینات مقاومتی TRX و سنتی بر برخی شاخصهای ترکیب بدن و تعادل مردان غیر فعال.
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
2 استادیار گروه فیزیوتراپی.مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی - اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور، اهواز، ایران.
3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.
4 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
doi
10.22118/jsmj.2018.58086چکیده
زمینه و هدف: ترکیب بدنی و تعادل مناسب، همواره از ارکان اصلی حفظ سلامت و بهبود کیفیت زندگی افراد جامعه میباشد. تحقیق حاضر با هدف بررسی مقایسهی اثر تمرینات مقاومتی با TRX و سنتی بر برخی شاخصهای ترکیب بدن و تعادل مردان غیرفعال بود.روش بررسی: در این پژوهش نیمه تجربی، 30 مرد غیرفعال (سن 23/3 ± 23/29، BMI 24/1 ± 03/26) بهطور تصادفی به دو گروه تمرین مقاومتی با TRX (15 نفر) و تمرین مقاومتی سنتی (15 نفر) تقسیم شدند. قبل و پس از 8 هفته تمرین از آزمودنیها ارزیابی ترکیب بدنی (وزن، BMI و درصد چربی بدن) و تعادل با سه وضعیت (دوپا، پای راست و پای چپ) بهوسیلهی دستگاه تعادل سنج بایودکس به عمل آمد.یافتهها: در شاخصهای ترکیب بدنی، تفاوتی بین دو گروه مشاهده نگردید(05/0P). طبق نتایج بین گروهی، تعادل کلی دوپا، پای چپ و تعادل میانی-جانبی دو پا، پای راست و پای چپ در گروه TRX بهطور معنیداری نسبت به گروه سنتی بهتر بود (05/0>P). همچنین، درحالیکه بهبود تعادل میانی-جانبی دو پا و پای راست تنها پس از تمرین TRX معنیدار بود (05/0>P)، پس از تمرین سنتی کاهش معنیداری در تعادل کلی و تعادل قدامی-خلفی پای راست مشاهده شد (05/0>P).نتیجه گیری: به نظر میرسد در مقایسه با تمرینات مقاومتی سنتی، انجام تمرینات مقاومتی با TRX در بهبود تعادل (و نه ترکیب بدنی) نتایج بهتری به ارمغان میآورد.