مدل‌یابی معادلات ساختاری نقش میانجی تاب‌آوری در رابطه بین راهبردهای تنظیم‌شناختی هیجان با بهزیستی روان‌شناختی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک‌پذیر

نویسندگان

1 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

2 کارشناس ارشد روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران .

doi
10.22070/cpap.2024.18677.1479
چکیده

مقدمه: سندرم روده تحریک‌پذیر، یک اختلال عملکردی مزمن و اغلب ناتوان‌کننده تعامل روده و مغز، یک چالش بهداشت عمومی است که بر کار، مشارکت اجتماعی و بهزیستی روان‌شناختی افراد تأثیر می‌­گذارد. در این راستا هدف از پژوهش حاضر بررسی مدل­‌یابی معادلات ساختاری نقش میانجی تاب­آوری در رابطه بین راهبردهای تنظیم‌شناختی هیجان با بهزیستی روان‌شناختی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک‌­پذیر بوده است.روش: مطالعه حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعة آماری کلیه بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک‏‌پذیر مراجعه‌کننده مرکز سلامت گوارش بیمارستان الزهرا اصفهان در سال 1402 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین(2023م) و با روش نمونه‏‌گیری در دسترس 300 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌­­های پژوهش مقیاس تاب‏آوری (CD-RISC) کومپل سیل و آستین (2007م)، پرسش‌نامة تنظیم‌شناختی هیجان (CERQ) گرانفسکی و همکاران (2001م) و مقیاس بهزیستی روان‌شناختی (PWBS) ریف(م1989م) بود. تحلیل آماری داده‌‏ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و AMOS نسخه 28 انجام گرفت.نتایج: یافته­‌های پژوهش نشان داد، تنظیم‌شناختی هیجان ناسازگارانه (68/0- =β و 002/0=sig)، تنظیم‌شناختی هیجان سازگارانه (73/0=β و 002/0=sig) بر بهزیستی روان‌شناختی اثر مستقیم و معنادار دارد. در نهایت تاب­‌آوری (71/0=β و 05/0>p) دارای اثر مستقیم و معنادار بود و در رابطه بین راهبردهای تنظیم‌شناختی هیجان با بهزیستی روان‌شناختی توانست نقش میانجی معنادار ایفا کند. همچنین مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (026/0=RMSEA و 05/0>p).نتیجه­‌گیری: می­توان نتیجه‌­گیری کرد که باتوجه‌به نقش میانجی معنادار تاب­‌آوری، می‌­توان با به‌کارگیری مداخلات مؤثر همانند آموزش تنظیم هیجان و آموزش تاب‌­آوری، میزان بهزیستی روان‌شناختی در بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک‌‏پذیر را ارتقا داد.