آزادی بیان در قرآن با نگرۀ نقدی بر نوشتۀ کتاب نقد قرآن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث؛ دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان). اصفهان، ایران.
2 استاد رشتۀ علوم قرآن و حدیث؛ دانشگاه اصفهان. اصفهان، ایران
3 عضو هیئت علمی جامعهالمصطفی العالمیه. قم، ایران.
doi
10.22034/ksiu.2022.1114چکیده
هدف: بشریخوانی آموزههای قرآن کریم پیشینۀ دیرینه دارد. در این راستا، نویسندۀ کتاب نقد قرآن، با بهره جستن از رهیافت انسان پساسنّت، در پی انکار آزادی بیان در قرآن برآمد و بر اساس زاویۀ خود با خوانش نبود آزادی بیان در قرآن کریم، به دنبال اثبات ضعف و خطا در قرآن کریم بود. هدف این پژوهش، نقد دیدگاه نویسندۀ کتاب «نقد قرآن» در انکار آزادی بیان در قرآن کریم بود. روش: در پژوهش حاضر از روش توصیفی- تحلیلی با سویۀ انتقادی بر اساس منابع کتابخانهای و تفکیک گفتمانها استفاده شد. یافتهها: سها با بودگی در دنیای پستمدرن و با استفاده ازگفتمان لیبرال بر پایۀ بنیانهای نظری انسانمحورانه، با مؤلفههای عقل خودبنیاد، فردگرایی و حقوق و با تکیه بر اعلامیۀ جهانی حقوق بشر، تلاش کرد آزادی بیان در قرآن کریم را انکار کند. نتیجهگیری: سها با درهمآمیزی گفتمانها و عدم تفکیک مؤلفههای دو گفتمان پساسنّت و گفتمان دین اسلام، افزون بر برداشت همسان از مفهوم آزادی در گفتمانها، دچار خطای روشی شده و این امر، زمینهساز نتیجهگیری وی در نبود آزادی بیان در قرآن کریم شده که بیوجه است.
