تأثیر آموزش گروهی مبتنی بر شفقت بر انعطافپذیری روانشناختی و کیفیت خواب آتشنشانان شهر اصفهان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی موسسه آموزش عالی غیردولتی غیرانتفاعی راغب اصفهانی، اصفهان، ایران.
doi
10.22070/cpap.2024.18943.1515چکیده
مقدمه: آتشنشانی شغلی اضطرابآور است که محتاج فعالیتهای بدنی و روانی بالایی است. با نگرش به ارزش شغل آتشنشانی و نبود پژوهشهای کافی پیرامون آسیبهای روانشناختی ناشی از این شغل، در این مطالعه به بررسی تاثیر آموزش گروهی مبتنی بر شفقت بر انعطافپذیری روانشناختی و کیفیت خواب آتشنشانان شهر اصفهان پرداخته شد.روش: در این پژوهش که به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون انجام شد، از بین کلیة آتشنشانان شاغل در سازمان آتشنشانی شهر اصفهان، نمونهای به حجم ۳۰ نفر از آنها به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شد. پرسشنامههای انعطافپذیری روانشناختی دنیس و وندروال(۲۰۱۰) و کیفیت خواب پیتزبورگ(۱۹۸۹) استفاده شد. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰دقیقهای تحت آموزش گروهی مبتنی بر شفقت قرار گرفت. در نهایت دادههای بهدستآمده با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره در نرمافزار SPSS نسخه ۲۰ تجزیه و تحلیل شد.نتایج: یافتههای آماری پژوهش نشان داد که بین نمرههای آزمودنیها در دو مرحله پیشآزمون- پسآزمون تفاوت معناداری وجود دارد(۰۵/۰>p). ۰۱/۳ ± ۶/۳۳ و ۸۴/۴ ± ۰/۳۳ در پیشآزمون در گروه آزمایش میانگین نمرات انعطافپذیری روانشناختی و کیفیت خواب به ترتیب برابر۴/۹۶، ۸۶/۹ و در پسآزمون نیز به ترتیب برابر ۸/۱۰۶، ۲/۶ بود. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که آموزش گروهی مبتنی بر شفقت توانسته است نمرههای آزمودنیهای گروه آزمایش را به صورت مثبت و معناداری افزایش دهد.بحث و نتیجهگیری: باتوجه به تأیید اثربخشی آموزش و بهبود متغیرهای پژوهش، میتوان گفت که آموزشگروهی مبتنی بر شفقت میتواند بهعنوان یک شیوة آموزشی جدید، که احتمالاً مداخلة مناسبی برای تقلیل مشکلهای روانی، بهبود انعطافپذیری روانشناختی و کیفیت خواب اشخاص است، مورد استفاده قرار گیرد.
