بررسی مدل ساختاری پیشبینی اختلالات خواب از طریق نشخوار فکری با نقش واسطهای حمایت اجتماعی در بیماران دیالیزی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی، گروه آموزشی روانشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، نیشابور، ایران.
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران.
3 استادیار گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج ، ایران.
4 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران.
doi
10.22070/cpap.2024.18541.1460چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل ساختاری پیشبینی اختلالات خواب از طریق نشخوار فکری با نقش واسطهای حمایت اجتماعی در بیماران دیالیزی انجام شد.روش: طرح پژوهش حاضر، همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. نمونة پژوهش حاضر را 250 نفر از بیماران دیالیزی بیمارستانهای تهران در سال 1401-1402 تشکیل میداد که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش را پرسشنامههای کیفیت خواب پیتزبورگ، حمایت اجتماعی زمیت و همکاران و نشخوار فکری تشکیل میداد. در تجزیهوتحلیل دادهها از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج: یافتهها نشان داد، حمایت اجتماعی در ارتباط نشخوار فکری با اختلالات خواب نقش میانجی دارند. همچنین ارتباط مستقیم بین نشخوار فکری با حمایت اجتماعی و اختلالات خواب نیز به لحاظ آماری مورد تأیید قرار گرفت.بحث و نتیجهگیری: بنابراین، میتوان نتیجه گرفت حمایت اجتماعی و نشخوار فکری متغیرهایی هستند که میتواند بر اختلالات خواب بیماران دیالیزی تأثیرگذار باشند و در تدوین مداخلات درمانی برای اختلالات خواب این بیماران باید به حذف و تعدیل عوامل تأثیرگذار و سببی توجه ویژه مبذول شود
