نقش تعدیلکننده خود خاموشسازی در رابطه دلبستگی و رضایتزناشویی در افراد متأهل
نویسندگان
1 استادیار و دکترای روانشناسی بالینی، گروه مطالعات بنیادین پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 کارشناسارشد روانشناسی بالینی - خانواده، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشیار پزشکی اجتماعی، گروه بهداشت خانواده پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22070/cpap.2024.18649.1476چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعدیلکنندگی خود خاموشسازی در رابطة دلبستگی و رضایت زناشویی افراد متأهل انجام شد. روش: این مطالعه همبستگی از نوع رگرسیون بود. جامعة آماری مطالعه، شامل افراد متأهل ایرانی 18 تا 60 سال بودند و نمونة 300 نفر (150 زن و 150 مرد) از طریق نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. شرکتکنندگان به پرسشنامههای رضایت زناشویی انریچ، خود خاموشسازی و تجربة روابط نزدیک پاسخ دادند. دادهها توسط ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی در spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: رابطة دلبستگی اجتنابی و اضطرابی و همه ابعاد خود خاموشسازی به جز بعد قربانیکردن خود با رضایت زناشویی، منفی و معنادار است و تنها در بعد قربانیکردن خود، رابطه غیرمعنادار است. همچنین از تحلیل رگرسیون نتیجه گرفته شد، همة سبکهای دلبستگی و خود خاموشسازی میتوانند رضایت زناشویی را پیشبینی کنند. نتایج تحلیل رگرسیون تعدیلی نشان داد، اثر تعدیلکنندة ابعاد خودخاموشی و تقسیم خود در رابطة دلبستگی اضطرابی و رضایت زناشویی و اثر تعدیلکننده ابعاد قربانی کردن خود و خودخاموشی در رابطة دلبستگی اجتنابی و رضایت زناشویی معنادار است.بحث و نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان دادند، سطوح مختلف بعضی از ابعاد خود خاموشسازی رابطة ابعاد دلبستگی با رضایت زناشویی را تغییر میدهد و میتوان با کنترل دلبستگی و خود خاموشسازی سبب افزایش رضایت زناشویی شد.
