تجزیه‌وتحلیل کتاب‌سنجی و خوشه‌های موضوعی بروندادهای پژوهشی برخوردار از حمایت مالی حوزه سلامت روان کشور ایران در پایگاه وب‌آوساینس

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

2 دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، اصفهان، ایران.

3 دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

4 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22070/rsci.2024.18768.1713
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر تحلیل علم‌سنجی بروندادهای پژوهشی برخوردار از حمایت مالی حوزه سلامت روان کشور ایران نمایه شده در پایگاه وب‌آوساینس  است.روش‌شناسی: پژوهش علم‌سنجی حاضر از دسته مطالعات کاربردی است که با رویکرد کمّی انجام‌شده. روش گردآوری داده‌ها اسنادی بوده و اجرای پژوهش با استفاده از شیوه کتاب‌سنجی و روش تحلیل هم رخدادی واژگان انجام‌شده است. جامعه پژوهش شامل 3833 مدرک است. تحلیل پرسش‌های پژوهش با استفاده از سه نرم‌افزار اکسل، بیب‌اکسل و وی‌اواس‌ویور انجام شد.یافته‌ها: برترین حامیان مالی در داخل کشور، در بین واحدهای دانشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی تهران با 628 مورد، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با 231 مورد و دانشگاه علوم پزشکی شیراز با 230 مورد بودند. در بین سازمان‌های غیردانشگاهی، بیشترین حمایت‌ مالی را بنیاد ملی علم ایران با 156 مورد، وزارت بهداشت ایران با 67 مورد و موسسه نیماد با 59 مورد انجام داده است. شورای تحقیقات پزشکی بریتانیا، موسسه ملی بهداشت آمریکا و سازمان تحقیقات بهداشتی و پزشکی استرالیا به ترتیب با 49، 40، 38 موردحمایت مالی سه سازمان خارجی برتر بودند. در تحلیل خوشه‌ای، نقشه هم رخدادی واژگانی 9 خوشه ترسیم شد. در این میان، موضوع‌های افسردگی، اضطراب، استرس، سلامت روان، اختلال‌های روانی، کووید 19، کیفیت زندگی و اسکیزوفرنی پُربسامد بودند. سه پژوهشگر برتر دریافت‌کننده حمایت مالی، در حوزه سلامت روان، شاهین آخوندزاده، مژگان میرغفوروند و وفا رحیمی موقر هستند.نتیجه‌گیری: تاکنون، همه حامیان مالی پژوهش‌های حوزه سلامت روان در ایران از سازمان‌های تابع وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بوده‌اند و سایر سازمان‌ها در این زمینه مشارکت نداشته‌اند. این عدم مشارکت ممکن است به دلیل تقسیم نادرست وظایف در سازمان‌های کشور باشد. به همین سبب، وزارت بهداشت تنها کانون فعالیت در این زمینه شناخته ‌می‌شود. همچنین، در بخش همکاری‌های بین‌المللی، حمایت‌های مالی محدود به چند موسسه خاص است؛ بنابراین، در این زمینه، نیاز به تقویت همکاری و داشتن ارتباطات بیشتر با سازمان‌های خارج از کشور احساس می‌شود.