بررسی نقش عوامل طبیعی در پراکنش و استقرار سکونتگاههای روستایی شهرستان زنجان
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران
doi
چکیده
شکل گیری سکونتگاههای انسانی، همواره بر پایهی عوامل طبیعی مانند؛ آب و خاک مناسب استوار بوده است و روستاها به عنوان اولین شکل از حیات جمعی انسان در یک عرصه طبیعی از خصوصیات متعدد طبیعی، اقتصادی و ... تأثیر میپذیرند. این پژوهش با هدف بررسی وضعیت استقرار سکونتگاههای روستایی شهرستان زنجان، بر حسب معیارهای طبیعی صورت گرفته است. به منظور دستیابی به اهداف پژوهش، 5 معیار طبیعی شامل؛ ارتفاع، شیب، جهت شیب، بارش و دما به عنوان عوامل مؤثر در استقرار سکونتگاهها انتخاب شده و با استفاده از روشهای آماری در محیط GIS و شاخص آماری موران مورد تحلیل قرار گرفتهاند. نتایج تحقیق نشان میدهد که 70 درصد روستاهای این شهرستان در ارتفاع بیشتر از 1600 متر قرار دارند که این امر بیانگر کوهستانی بودن بیشتر مناطق این شهرستان است. همچنین با توجه به گرایش مکانگزینی روستاها در مناطق با شیب مناسب، 76.2 درصد روستاهای این شهرستان در طبقه شیب 15-0 درصد استقرار یافتهاند. در نتیجه با توجه به عدم همبستگی معنادار عوامل طبیعی در مکانگزینی مناطق روستایی، با استفاده از شاخص موران که از توابع خود همبستگی فضایی جهت استخراج الگوی توزیع میباشد، توزیع فضایی نقاط روستایی محدوده مورد مطالعه از نوع خوشهای است که در این خصوص ضریب موران مثبت و برابر با 0.45 بوده که در سطح اطمینان 1 درصد معنادار میباشد.