ارائه چارچوب برای سنجش و ارزیابی مطالعات دادههای شبکهای در مبارزه با ناهنجاریهای اجتماعی
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری تخصصی گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه تهران، ایران.
2 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
3 استادیار، دانشکده مدیریت، گروه علوم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه تهران، ایران.
doi
10.22070/rsci.2021.14578.1503چکیده
هدف: هدف پژوهش پیش رو ارائه چارچوبی برای سنجش و ارزیابی مطالعات دادههای شبکهای در مبارزه با ناهنجاریهای اجتماعی است.روششناسی: این پژوهش ازنظر هدف کاربردی است و با استفاده از روش اسنادی، تحلیل محتوا و دادهکاوی انجامشده است. جامعه آماری این پژوهش شامل اطلاعات مرتبط به جرم سرقت ثبتشده در سازمانهای انتظامی و پلیسی در سال 1399 است. برای تحلیل اطلاعات از روشهای تحلیل دادههای شبکههای دیجیتال به خوشهبندی (کای میانگین)، شناسایی انواع جرم سرقت و دستهبندی (شبکهها شبکههای عصبی، قوانین بیزی، ناو بیزی و ماشین بردار پشتیبان) بهمنظور پیشبینی جرم سرقت استفادهشده است.یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد دقت مدل بیزی در پیشبینی و تشخیص نوع جرم برابر با 412.0 درصد است و بیشترین درصد پیشبینی برای جرم سرقت از خانه برابر با 73 درصد و کمترین درصد پیشبینی سرقت از اماکن خصوصی برابر با 27 درصد است. همچنین میزان دقت هریک از روشهای انجامشده باهم مقایسه شدهاند. یافتههای Roc نشان داد دقت روش قوانین بیزین، شبکههای عصبی (MPL) و بردار ماشین پشتیبان در پیشبینی جرم سرقت از اماکن عمومی نسبت به سایر سرقتها بیشتر و در موارد مشابه در پیشبینی سرقت از منزل دارای دقت کمتری نسبت به سایر سرقتها است. همچنین دقت پیشبینی روش بردار ماشین پشتیبان (حدود 91 درصد) در پیشبینی سرقت از اماکن عمومی بهتر از قوانین بیزین (حدود 73 درصد) و شبکهها - شبکههای عصبی (حدود 90 درصد) است. علاوه بر این نمودار Roc در روش بردار ماشین پشتیبان نشان داد در پیشبینی جرم جیببری نسبت به سایر سرقتها دقت کمتری (7 درصد) دارد.نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان داد که ارزیابی و سنجش با استفاده از روش قوانین بیزین مناسبترین روش در تشخیص و پیشبینی یک الگوی مناسب از جرم سرقت (نوع جرم) است و نسبت به سایر روشها دقت بیشتری دارد؛ اما بهطور خاص، برای پیشبینی سرقت از اماکن عمومی، استفاده از ارزیابی و سنجش بهوسیله روش بردار پشتیبان توصیه میشود.