مقالات چند مؤلفی و سهم مشارکت واقعی پژوهشگر در هم‌آیندی نگارش با سنجه سه‌بُعدی «سی‌اِی‌دبلیو‌اِچ»: قلمرو مهندسی هوافضا

نویسندگان

1 دکتری علم اطلاعات و دانش‌شناسی، کارشناس ارشد مدیریت دانش شرکت خدمات انفورماتیک (ISC)، معاونت نوآوری، برنامه‌ریزی و تحقیقات، تهران، ایران.

2 استاد علم اطلاعات و دانش‌شناسی، گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه مدیریت اطلاعات، موسسه استنادی و پایش علم و فناوری جهان اسلام (ISC)، شیراز، ایران.

4 استاد، گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشکده علوم انسانی دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

doi
10.22070/rsci.2024.18604.1706
چکیده

هدف: امروزه پژوهشگران با چالش‌هایی در نتایج هم‌آیندی و مشارکت علمی خود با دیگر پژوهشگران مواجه‌اند. پژوهش حاضر باهدف ارزیابی سهم مشارکت واقعی پژوهشگر در هم‌آیندی نگارش مقاله چند مؤلفی هوافضا با سنجه سه‌بُعدی «سی‌اِی‌دبلیو‌اِچ» انجام‌شده است.روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نوع کاربردی علم‌سنجی و با رویکرد تحلیلی به انجام رسیده است. جامعه پژوهش شامل کلیه پژوهشگران قلمرو هوافضا در بازه زمانی 1945 - 2021 است که در مجموعه هسته «وب‏گاه علم» نمایه شده‌اند. داده‌های موردنیاز از پژوهشگران و بروندادهای علمی آنان توسط دو ابزار MiMFa Scraper متعلق به نرم‌افزار DataLab و توسط PHP استخراج و سپس بر مبنای فرمول سنجه «سی‌اِی‌دبلیو‌اِچ» با پایتون برنامه‌نویسی، تحلیل و محاسبه‌شده است.یافته‌ها: نتایج مربوط به سنجه «اچ- ‌ایندکس هم‌نویسندگی وزنی» نشان داد "Florian Menter"، "Chae M. Rhie" و سپس "Philippe R. Spalart" در رتبه‌های اول تا سوم برترین پژوهشگران بر اساس شاخص «سی‌اِی‌دبلیو‌اِچ» قرار دارند. این سنجه به‌خوبی توانست سطح مشارکت هر نویسنده در نگارش یک مقاله چند مؤلفی را محاسبه و ارزیابی دقیق کند.نتیجه‌گیری: رویکرد توجه به سهم مشارکت پژوهشگران در نگارش مقاله به‌عنوان یک رویکرد عدالت محور در برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری محسوب می‌شود. سنجه مورداشاره علاوه بر بهبود همکاری و فرهنگ مشارکت، شفافیت و انصاف در کار پژوهشی را به همراه دارد.