اثربخشی درمان شناختی ـ رفتاری بر سرمایه های روان‌شناختی و سلامت روان مادران کودکان ناتوان ذهنی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روان‌ شناسی بالینی، دانشگاه شهاب دانش قم، ایران.

2 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه شهاب دانش، قم، ایران

doi
10.22070/cpap.2023.17296.1319
چکیده

مقدمه: مراقبت از کودک عقب‌ماندة ذهنی خود استرس‌زا است و به‌طور خاص مادران کودکان مبتلا به کم‌توانی ذهنی از سلامت جسمانی، روابط اجتماعی و سلامت روانی ضعیف‌تری نسبت به والدین کودکان عادی برخوردار هستند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی ـ رفتاری بر سرمایه‌های روان‌شناختی و سلامت روان مادران کودکان ناتوان ذهنی است.روش: تحقیق از نظر هدف کاربردی و به لحاظ روش اجرا آزمایشی با یک گروه آزمایش و یک گروه گواه به همراه پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون بود. جامعة آماری شامل کلیة مادران دارای فرزند ناتوان ذهنی مراجعه‌کننده به مدارس استثنایی و مؤسسات توان‌بخشی شهر قم بود. از بین آن‌ها 26 نفر که دارای معیارهای ورود بودند، به شیوة تصادفی به‌عنوان نمونة پژوهش انتخاب و در دو گروه 13 نفری آزمایش و گواه جای‌گذاری شدند. گروه آزمایش درمان شناختی ـ رفتاری را در 8 جلسه 60 دقیقه‌ای دریافت کرد. طی این مدت گروه گواه در لیست انتظار قرار داشت و مداخله‌ای دریافت نکرد. برای گردآوری داده‌ها از فهرست تجدیدنظرشده علائم روانی (SCL90-R) «دراگوتیس» و همکاران (1984) و پرسشنامه سرمایه روان‌شناختی (PCQ) لوتانس و همکاران (2007) استفاده شد. تحلیل داده‌ها در نرم‌افزار SPSS با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره صورت گرفت.نتایج: یافته‌ها نشان داد بین میانگین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون گروه آزمایش و گواه در نمرات متغیرهای سرمایه‌های روان‌شناختی و سلامت روان تفاوت معناداری وجود دارد (0001/0>p). بدین معنا که درمان شناختی‌ـ رفتاری منجر به بهبود سلامت روان و ارتقاء سرمایه‌های روان‌شناختی در گروه آزمایش شد.بحث و نتیجه‌گیری: بر این اساس درمان شناختی ـ رفتاری می‌تواند به‌عنوان الگویی مناسب، مطمئن و اثربخش در پیشگیری مشکلات روانی و ارتقاء سرمایه‌های روان‌شناختی مادران دارای فرزند عقب‌ماندة ذهنی به کار گرفته شود.