مستندات قرآنی _ روایی فطری بودن حقّ نسبت در رحم اجاره ای
نویسندگان
1 دانشیار گروه قرآن و حدیث، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران (نویسنده مسئول)
2 طلبه سطح۴، گرایش تفسیر تطبیقی، موسسه آموزش عالی معصومیه سلام الله علیها، قم، ایران.
doi
10.22075/feqh.2023.30778.3611چکیده
نسبت و قرابت میان فرزند و والدین، از جمله روابطی است که به طور طبیعی با تولّد فرزند ایجاد می شود بدون این که نیاز به اعتبار این رابطه باشد. در این بین، یکی از روش های نوین فرزند دار شدن، رحم اجارهای است که در نسبت حاصل میان مادر و فرزند اختلاف نظر وجود دارد؛ به این بیان که در صورت تولّد نوزاد از رحم یک زن بیگانه و تخمک و اسپرم از پدر و مادر، مادر نسبی کیست؟ در نوشته پیشرو این نتیجه حاصل شد که از دیدگاه آیات و روایات، اشتراک در رحامت (وراثت) و اشتراک در تخمک (ژنتیک) میتواند نقش بسزایی در به وجود آمدن نسبت فطری و تکوینی داشته باشد. قانون و امور اعتباری، قدرت انکار نسبت و ارتباط واقعی و تکوینی حاصل از تکوین نطفه در رحم جانشین را ندارند؛ از اینرو آن چه از قرآن و روایات برداشت می شود، دو مادره بودن چنین نوزادی است؛ مادر صاحب تخمک و مادر صاحب رحم؛ چنان چه برخی از فقها نیز چنین فتوایی دارند و حتی برخی با جایز ندانستن این نوع تلقیح، صاحب رحم را مادر رضاعی میدانند. بنابراین به نظر میرسد این حکم، از رابطه فطری و تکوینی صاحب رحم و جنین نشات میگیرد.