اثر تمرین هوازی و مصرف امگا-3 بر عملکرد ریوی مردان مبتلا به دیابت نوع دوم

نویسندگان

1 فوق تخصص غدد و متابولیسم.مرکز تحقیقات دیابت، پژوهشکدة سلامت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.

3 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

4 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

5 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

6 دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران.

doi
10.22118/jsmj.2017.49828
چکیده

زمینه و هدف: یکی از عوارض دیابت، مشکلات تنفسی و کاهش عملکرد ریوی در این بیماران می باشد. بر این اساس هدف تحقیق حاضر بررسی اثر تمرین هوازی و مصرف امگا-3 بر عملکرد ریوی مردان مبتلا به دیابت نوع دوم بود. روش بررسی: در تحقیق نیمه­تجربی حاضر، 40 مرد مبتلا به دیابت نوع دوم با میانگین سنی 9/4 ± 5/43 سال، به روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب و به­طور تصادفی در 4 گروه تمرین + دارونما، تمرین + امگا-3، امگا-3 و دارونما تقسیم شدند. تمرینات به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 60-45 دقیقه تمرین هوازی با شدت 70-50 ضربان قلب ذخیره بود. امگا-3 به صورت کپسول و روزانه 1000 میلی گرم مصرف شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آزمون های t-test و ANOVA استفاده شد (05/0≥ P). یافته ها: پس از مشارکت منظم در تمرینات هوازی افزایش معنی­داری در FVC، FEV1 و VO2max در گروه­های تمرین + دارونما و تمرین + امگا-3 نسبت به گروه دارونما مشاهده شد. سطح VO2max در گروه­های تمرین+ دارونما و تمرین + امگا 3 نسبت به گروه امگا-3 به صورت معنی­داری بیشتر بود. همچنین افزایش معنی­داری در FVC در گروه تمرین + امگا-3 نسبت به گروه امگا-3 مشاهده شد (05/0>P). اما تفاوت معنی داری در متغیرهای مورد بررسی بین دو گروه تمرین + امگا 3 و تمرین + دارونما مشاهده نشد (05/0<P). نتیجه­گیری: یافته­ها نشان داد که تمرینات ورزشی اثربخشی بیشتری بر عملکرد ریه و تنفس نسبت به مصرف امگا-3 دارد. همچنین مصرف امگا-3 در کنار تمرینات هوازی اثربخشی بیشتری بر FVC نسبت به گروه مصرف امگا-3 داشت.