تجربة زیسته فرزندان افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر: یک بررسی کیفی
نویسندگان
1 استادیار روانشناسی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه خاتم، تهران، ایران.
doi
10.22070/cpap.2023.16507.1253چکیده
مقدمه: اختلال اضطراب فراگیر با اضطراب و نگرانی بیشازحد در مورد چند دامنه یا فعالیت مشخص میشود. تأثیرات والدین اضطرابی و بهخصوص والد دارای اختلال اضطراب فراگیر تأثیرات مخربی بر فرزندانشان دارد. در این پژوهش به بررسی تجربۀ زیستة فرزندان والدین دارای اختلال اضطراب فراگیر پرداخته شد.روش: این پژوهش از نوع کیفی و پدیدارشناسی بود. شرکتکنندگان در این پژوهش 15 نفر از فرزندان افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بودند که بهصورت هدفمند و گلولهبرفی از مراکز مشاوره شهر تهران انتخاب شدند. اطلاعات حاصل از مصاحبهها با استفاده از روش هفت مرحلهای «کلایزی» مورد تفسیر قرار گرفت.نتایج: چهار مضمون اصلی از مصاحبهها استخراج شد که شامل شرایط زندگی، تأثیرات اضطراب والد بر زندگی فرد، فقدان مهارتهای جرئتورزی و تأثیرات روانشناختی بر فرد بود. شرایط زندگی دارای 4 زیرمضمون زندگی سخت، پراسترس، تجربة خشم نسبت به والد و خستگی فراوان بود. تأثیرات اضطراب والد بر زندگی فرد شامل 4 زیرمضمون تمایل به مهاجرت (جهت فرار)، همیشه در دسترس بودن جهت اطمیناندهی، گزارشدهی و عشق بود. فقدان مهارتهای جرئتورزی با 3 زیرمضمون ناتوانی در نه گفتن، قبول مسئولیتهای فوق تحمل فرد و توجه و تأکید بر نیازهای سایرین بود. تأثیرات روانشناختی اضطراب والد بر فرد با 5 زیرمضمون کمالگرایی، اضطراب عملکرد/ اضطراب اجتماعی، اضطراب، فوبیای رانندگی و سایر فوبیاهای خاص و اعتمادبهنفس و عزتنفس پایین بود.بحث و نتیجهگیری: تأثیرات سوء اختلالات اضطرابی والدین میتواند سبب ایجاد مشکلات برای فرزندان شود که بررسی آنها اهمیت بسیاری دارد.