نقش ویژگیهای شخصیتی، ناگویی هیجانی و اجتنابشناختی در پیشبینی عاطفه مثبت و منفی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان،ایران.
doi
10.22070/cpap.2023.15081.1137چکیده
مقدمه : هدف از این پژوهش بررسی نقش ویژگیهای شخصیتی، ناگویی هیجانی و اجتنابشناختی بر عاطفه مثبت و منفی است.روش: روش این پژوهش از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری آن شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه زنجان با دامنه سنی ۱۸ تا ۲۵ در سال تحصیلی ۱۳۹۸-۱۳۹۹ است. ۲۲۰ نفر به روش نمونهگیری در دسترس بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدند. دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامههای پنج عامل بزرگ (مک کری و کوستا، ۱۹۸۵)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی، پارکر و تیلور، ۱۹۹۴)، مقیاس اجتنابشناختی (سکستون و داگاس ریا، ۲۰۰۴) و مقیاس عاطفه مثبت و منفی (واتسون، کلارک و تلگن، ۱۹۸۹) جمعآوری شدند. یافتهها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون گامبهگام تحلیل شد.نتایج: نتایج نشان داد روانرنجورخویی، دشواری در شناسایی احساسات، دشواری در توصیف احساسات، فرونشانی فکر، جانشینی فکر، حواسپرتی، اجتناب و تبدیل تصور به فکر رابطه مثبت و معنادار و برونگرایی، بازبودن به تجربه، موافقبودن و وظیفهشناسی رابطه منفی و معناداری با عاطفه منفی دارند. علاوهبراین برونگرایی، موافقبودن، وظیفهشناسی و اجتناب رابطه مثبت و معنادار و همچنین روانرنجورخویی، دشواری در شناسایی احساس و دشواری در توصیف احساس رابطه منفی و معناداری با عاطفه مثبت وجود دارد.بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد ویژگیهای شخصیتی، ناگویی هیجانی و اجتنابشناختی در عواطف مثبت و منفی تأثیرگذار هستند و بر اساس یافتهها میتوان گفت شخصیتهای مختلف و افراد دچار ناگویی هیجانی و اجتنابشناختی به میزان نابرابری عواطف مختلف را تجربه میکنند.