بررسی اثر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد- شفقتمحور بر انعطافپذیری روانشناختی و خودکارآمدی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس
نویسندگان
1 استادیار گروه داخلی اعصاب، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران .
2 دکتری سنجش و اندازهگیری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران .
3 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
doi
10.22070/cpap.2023.15651.1182چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد شفقتمحور بر انعطافپذیری روانشناختی و خودکارآمدی زنان مبتلا به اماس بود. روش: در پژوهش حاضر با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی 30 زن مبتلا به اماس در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل جایگزین و به پرسشنامههای انعطافپذیری روانشناختی و خودکارآمدی عمومی شرر پاسخ دادند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه، تحت درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد شفقتمحور قرار گرفتند ولی گروه کنترل هیچگونه درمانی دریافت نکردند. برای تحلیل دادهها از تحلیل واریانس و نرمافزار26 SPSS استفاده شد. نتایج: یافتهها نشان داد که درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد و شفقتمحور، باعث انعطافپذیری روانشناختی و افزایش خودکارآمدی در گروه درمان در پسآزمون نسبت به پیشآزمون شده است. در مرحله پیگیری درمان منجر به انعطافپذیری روانشناختی شده اما در خودکارآمدی زنان مبتلا به اماس تأثیری نداشته است.بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافتهها نتیجه گرفته شد که، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و شفقتمحور، بر انعطافپذیری روانشناختی و افزایش خودکارآمدی زنان مبتلا به اماس مؤثر است.