مقایسه اثر تمرینات ترکیبی (مقاومتی- تناوبی) شدت بالا و متوسط بر سطح پروتئین شوک حرارتی 70 سرم و کنترل قند خون در زنان چاق مبتلا به دیابت نوع II

نویسندگان

1 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

2 کارشناس ارشد گروه فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

3 استادیارگروه فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

doi
10.22118/jsmj.2017.49244
چکیده

زمینه و هدف: تمرینات ورزشی یکی از ارکان درمان دیابت نوع دوم در کنار درمان­های پزشکی و تغذیه­ای می­باشد. هدف تحقیق حاضر مقایسه اثر تمرینات  ترکیبی شدت بالا و متوسط بر سطح پروتئین­های شوک حرارتی 70 سرمی (Hsp70) و کنترل قند خون در زنان چاق مبتلا به دیابت نوع دوم بود. روش بررسی: در تحقیق نیمه تجربی حاضر 24 زن مبتلا به دیابت نوع دوم و سابقه بیماری کمتر از 10 سال، به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و به طور تصادفی در سه گروه تمرینات ترکیبی باشدت بالا، تمرینات ترکیبی باشدت متوسط و گروه کنترل تفکیک شدند. تمرینات ترکیبی شدت متوسط (مقاومتی با 74-50 درصد 1-RM + تناوبی هوازی با 70-50 درصد HRR) و تمرینات ترکیبی شدت بالا (مقاومتی با 85-70 درصد 1-RM + تناوبی هوازی با 85-70 درصد HRR) به مدت 12 هفته انجام شدند. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون­های t-test و تحلیل واریانس دو طرفه استفاده شد (05/0 ≥ P). یافته­ها: پس از مداخله برنامه ورزشی، کاهش معنی­داری در سطوح Hsp70 سرمی، HbA1c و مقاومت به انسولین در دو گروه تمرینات ترکیبی با شدت های بالا و متوسط نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (05/0 > P)، اما تفاوت معنی داری بین دو گروه مداخله ورزش مشاهده نشد (05/0 < P). نتیجه­گیری: به نظر می رسد که تمرینات ترکیبی (مقاومتی- هوازی تناوبی) بر کنترل قند خون و Hsp70 در زنان مبتلا به دیابت نوع دوم موثر می­باشند، اما عامل شدت ورزش، اثر گذار نیست.