اثربخشی درمان شناختی- رفتاری متمرکز بر واحد پردازه‌ای ( MCBT) بر خودتنظیمی هیجان و نگرش‌های ناکارآمد ارزشیابی خود

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، ص.پ. 4697-19395، تهران، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم تربیتی ، دانشگاه پیام نور، ص.پ. 4697-19395، تهران، ایران.

doi
10.22070/cpap.2023.17056.1301
چکیده

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان‌ شناختی-رفتاری واحد پردازه‌ای بر خودتنظیمی هیجان و نگرش‌های ناکارآمد ارزشیابی خود مدیران مدارس متوسطه اول انجام شد.روش: روش پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را همه مدیران متوسطه اول شهر مشهد در سال تحصیلی 1401-1400 تشکیل دادند. در این پژوهش، 30 مدیر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه قرار گرفتند (15 مدیر در گروه آزمایش و 15 مدیر در گروه گواه). ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های نگرش‌های ناکارآمد وایزمن و بک (1997) و خودتنظیمی هیجان (ACS) ویلیامز و همکاران (1997) بود. درمان ‌شناختی- رفتاری واحد پردازه‌ای به‌صورت هفتگی طی شانزده جلسه 90 دقیقه‌ای در گروه آزمایش برگزار و برای تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد.نتایج: نتایج حاکی از تأثیر درمان ‌شناختی- رفتاری واحد پردازه‌ای بر خود تنظیمی هیجان و نگرش‌های ناکارآمد ارزشیابی خود مدیران بود. همچنین درمان ‌شناختی- رفتاری واحد پردازه‌ای بر مؤلفه‌های خود تنظیمی هیجان (خلق افسرده و اضطراب) و مؤلفه‌های نگرش‌های ناکارآمد ارزشیابی خود (موفقیت-کامل‌طلبی، نیاز به تأیید دیگران و نیاز به راضی‌کردن دیگران) در مدیران مدارس متوسطه اول نیز موثر بود.بحث و نتیجه‌گیری: به‌طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که درمان ‌شناختی- رفتاری واحد پردازه‌ای به‌عنوان روشی مؤثر برای خود تنظیمی هیجان و کاهش نگرش‌های ناکارآمد ارزشیابی خود مدیران آموزش و پرورش بهره برد.