فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سازگاری بیماران با چالش‌ها و تنش‌های کووید-19 با بهره‌گیری از خودشناسی انسجامی، شفقت خود و تنظیم هیجان می­تواند در ارتباط با سطح وضوح خودپنداره آنان باشد؛ بنابراین، خودشناسی انسجامی، شفقت خود و تنظیم هیجان بیماران بر اساس سطوح وضوح خودپنداره مقایسه شد.روش: پژوهش حاضر، دارای طرح تک‌عاملی بود. جامعه پژوهش بیماران مبتلا به کووید-19 بودند، و نمونه شامل 162 شرکت‌کننده بود. بر اساس سطوح وضوح خودپنداره (پایین، متوسط و بالا)، سه گروه که هر یک شامل 35 نفر بود تعریف شد. داده‌ها با مقیاس وضوح خودپنداره، مقیاس خودشناسی انسجامی، پرسشنامه تنظیم هیجان و مقیاس شفقت خود، گردآوری شد و با آزمون مانوا و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شد.نتایج: طبق نتایج، میانگین خودشناسی انسجامی و شفقت خود در گروه وضوح خودپنداره بالا از دو گروه دیگر، و در گروه متوسط از گروه پایین به‌طور معناداری بیشتر بود. از نظر ارزیابی مجدد بین گروه‌ها تفاوت معناداری دیده نشد. میانگین فرونشانی در گروه وضوح خودپنداره پایین بیشتر از گروه وضوح خودپنداره بالا بود. بحث و نتیجه ‏گیری: این یافته‌ها دلالت بر این دارد که سطوح بالاتر وضوح خودپنداره می‌تواند به ارتقای خودشناسی انسجامی و شفقت خود، و کاهش فرونشانی در بیماران مبتلا به کووید-19 کمک کند که این نیز تسهیل‌کننده سازگاری با بیماری است.