ارائۀ روشی نو برای پهنه بندی روند درجۀ روز سرمایش ماهانۀ کشور
نویسندگان
1 استاد آب و هواشناسی، دانشگاه یزد
2 دانشجوی دکتری آب و هواشناسی، دانشگاه یزد
3 دانشجوی دکتری آب و هواشناسی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jphgr.2016.60094چکیده
هدف از این پژوهش ارائة روشی نو برای واکاوی مکانی- زمانی تغییرات نیاز سرمایش کشور در دهههای آینده است. برای اجرای این پژوهش از دادههای گردش کلی جو EH5OM استفاده شد. این دادهها تحت سناریوی A1B کمیتة بینالمللی تغییر اقلیم است و با تفکیک 75/1 درجة طولی و عرضی اجرا شده است. با مدل ریزمقیاس نمایی، دادههای میانگین دمای روزانه طی دورة آماری (2015 ـ 2050) به تفکیک عبارت است از: 27/0×27/0 درجة طول و عرض جغرافیایی، که حدوداً نقاطی با ابعاد 30×30 میباشند. سرانجام، آستانة دمایی پهنهها مشخص و به یاختهها تعمیم داده شد و درجة روز سرمایش ماهانة کشور در ماتریسی به ابعاد 2138×12 در نرمافزار MATLAB استخراج شد. روند و شیب روند درجة روز سرمایش ماهانه نیز طی دورة مورد مطالعه از طریق آزمون من- کندال و روش حداقل مربعات محاسبه شد. نتایج نشان داد بیشترین گسترة مکانی مناطق دارای روند مثبت نیاز سرمایش در ماههای فصل بهار، بهویژه در ماه می، است. این سناریو نوید میدهد که در آینده در ایران فصل بهار گرمتر خواهد شد. بیشترین میزان گرمایش در این فصل مختص جلگهها و سواحل جنوبی با شیب روند 2 ـ 4 درجة روز در دهه است.