تاثیر دو هفته تمرین مقاومتی با و بدون انسداد عروق دست بر سطوح سرمی پروتئین واکنشگرC و لاکتات دهیدروژناز دختران فعال

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد تربیت‌بدنی و علوم ورزشی.گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران.

2 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 دانشیار گروه دامپزشکی.گروه دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

4 مربی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی. گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.22118/jsmj.2017.49248
چکیده

زمینه و هدف:تمرینات انسدادی منجر به تغییراتی می‌شود که حاکی از فشارهای مکانیکی متابولیکی است. بنابراین پژوهش حاضر درصدد بررسی اثر دو هفته تمرین مقاومتی با و بدون انسداد عروق دست، بر سطوح سرمیCRP و لاکتات دهیدروژناز دختران فعال برآمده است. روش‌بررسی: تعداد 36 آزمودنی دانشجوی دختر تربیت بدنی دانشگاه شهید چمران اهواز، با میانگین سنی31/1±51/20 سال و   BMI79/2±32/23 کیلوگرم بر متر مربع، به سه گروه تمرین همراه با انسداد عروق دست(تمرین با شدت30% یک تکرار بیشینه همراه با بستن تورنیکت لاستیکی به دور ناحیه پروگزیمال بازو)، بدون انسداد عروق(تمرین با شدت 75% یک تکرار بیشینه) و گروه کنترل تقسیم شدند. هر دوگروه تمرینی، یک برنامه ی تمرین 2 هفته ای که شامل3 جلسه در هر هفته بود را اجرا کردند. نمونه های خونی قبل از شروع تمرین و 24 ساعت پس از آخرین جلسه ی تمرین اخذ گردید و میزان لاکتات دهیدروژناز و  CRP اندازه گیری شد. یافته­ها: پس از 2 هفته تمرین مقاومتی با و بدون انسداد عروق، در هر دو گروه تمرینی شاخص آسیب عضلانی LDH و شاخص التهابی CRP نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری نشان دادند(05%p <). نتیجه گیری: مجموع نتایج تحقیق حاضر نشان داد که دو هفته تمرین مقاومتی در هر دو گروه در ایجاد پاسخ آسیب عضلانی و التهابی موثر می­باشد و انجام فعالیت کوتاه مدت موجب بروز آسیب عضلانی می شود اما شدت این آسیب ها در گروه بدون انسداد بیش از گروه انسدادی بود.