پیش‌بینی کیفیت زندگی پرستاران بر اساس اضطراب کرونا و انعطاف‌پذیری شناختی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران .

2 استادیار گروه روان‏شناسی عمومی و بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

3 استاد گروه روان‌شناسی عمومی و بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

doi
10.22070/cpap.2023.16350.1237
چکیده

مقدمه: بررسی پژوهش‌های انجام‌شده حاکی از آن است که با شیوع بیماری کرونا، پرستاران به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین گروه‌های مقابله با بیماری، با افزایش مسائل روان‌شناختی و کاهش کیفیت زندگی روبه‌رو هستند؛ ازاین‌رو پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی کیفیت زندگی پرستاران بر اساس اضطراب کرونا و انعطاف‌پذیری شناختی انجام شد.روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام پرستاران استان کرمانشاه در سال 1400 بود که تعداد 360 نفر از آنها به روش نمونه‌گیریِ دردسترس وارد پژوهش شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل مقیاس‌های کیفیت زندگی وار و شریون (SF-36)، اضطراب کرونا علی‌پور و همکاران (CDAS) و انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندورال (CFI) بود.نتایج: نتایج این پژوهش نشان داد که کیفیت زندگی پرستاران با متغیرهای اضطراب کرونا و خرده‌مقیاس‌های آن رابطه منفی معنادار (001/0 ˂P) و با انعطاف‌پذیری شناختی و خرده‌مقیاس‌های آن رابطه مثبت معنادار (001/0 ˂P) دارد. همچنین تحلیل نتایج رگرسیونی نشان داد که متغیرهای اضطراب کرونا و انعطاف‌پذیری شناختی با هم می‌توانند 8/20 درصد از تغییرات متغیر کیفیت زندگی را تبیین کنند.بحث و نتیجه‏ گیری: با توجه به اینکه مبحث کیفیت زندگی در پرستاران، موضوع حائز اهمیتی هم برای خود آنها و هم سلامت جامعه است و نتایج تحقیق هم نشان داد که درصد قابل قبولی از این متغیر را می‌توان بر اساس اضطراب کرونا و انعطاف‌پذیری شناختی تبیین کرد؛ ازاین‌رو می‌توان با برگزاری برنامه‌هایی در زمینه مدیریت اضطراب، آشنایی با انعطاف‌پذیری شناختی و ارتقای آن توسط روان‌شناس به‌صورت آنلاین یا حضوری، به ارتقای کیفیت زندگی پرستاران کمک کرد.