مقایسه پاسخ سرمی ایمونوگلوبولین های A،G،M و کورتیزول متعاقب فعالیت های مقاومتی و تناوبی شدید
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد امیدیه، دانشگاه آزاد اسلامی، امیدیه، ایران
2 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آبادان، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران
doi
10.22118/jsmj.2017.46256چکیده
زمینه و هدف: فعالیت ورزشی و نوع تمرین فاکتورهایی هستند که بر سیستم ایمنی تاثیر می گذارند. هدف از پژوهش حاضر مقایسه پاسخ سرمی ایمونوگلوبولین های A،G،M و کورتیزول متعاقب فعالیت های مقاومتی و تناوبی شدید بود. روش بررسی: در پژوهش نیمه تجربی حاضر تعداد 10 کاراته کا نخبه (میانگین سنی 2/76±10/22، قد43/5±175/80، وزن9/06±74/32، شاخص توده بدنی 2/08±23/91، چربی بدن42/4±36/16و حداکثر اکسیژن مصرفی47/2±77/58) به صورت داوطلبانه شرکت کردند. ابتدا آزمودنی ها یک جلسه فعالیت مقاومتی با شدت 85 تا 95% یک تکرار بیشینه، و دو هفته بعد یک فعالیت اینتروال با شدت 85 تا 95% ضربان قلب ذخیره بیشینه را انجام دادند. قبل و بلافاصله پس از هر جلسه فعالیت، نمونهگیری خون از آزمودنیها بهعمل آمد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون های کولموگروف- اسمیرنف، t همبسته و آنوا مکرر 2×2 با سطح معناداری(0/05=> P ) استفاد گردید. یافتهها: پس از فعالیت تناوبی شدید افزایش معناداری در مقادیر کورتیزول (0/035=P) و (IgM (0/045=P مشاهده شد. با این وجود، کاهش معناداری در مقادیر IgA )(P=0/002 و IgG(001/0=P) مشاهده گردید. افزایش معناداری در مقادیر کورتیزول(0/024=P) و کاهش معناداری در مقادیر IgA (P=0/047)، IgG P=0/004) و (IgM (P=0/046 متعاقب فعالیت مقاومتی مشاهده شد. نتیجه گیری: به نظر می رسد که فعالیت تناوبی شدید میتواند به عنوان تقویت کننده سیستم ایمنی مورد توجه قرار گیرد.
