اثربخشی‌آموزش قبل از ازدواج مبتنی بر عوامل خطرساز با رویکرد شناختی ـ رفتاری بر تاب‌آوری و کیفیت زندگی زوجین نامزد

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار گروه روان‏شناسی ، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

3 دانشیار گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

4 استاد گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

5 استادیار گروه روان‏شناسی، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

doi
10.22070/cpap.2022.16111.1223
چکیده

مقدمه :آموزش قبل از ازدواج نقش به سزائی در تحکیم و تداوم ازدواج و خانواده از جنبه‌های مختلف دارد. هدف پژوهش حاضر " بررسی تأثیر آموزش قبل از ازدواج مبتنی بر عوامل خطرساز با رویکرد شناختی - رفتاری بر تاب‌آوری و کیفیت زندگی زوجین نامزد " بوده است.روش : پژوهش از نظر هدف از نوع کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش گردآوری داده‌ها، طرح نیمه‌آزمایشی بر اساس طرح پیش آزمون ـ پس آزمون با گروه کنترل بود که در شهرری در سال 1399 انجام شده است. جامعه آماری تمام زوجین نامزدی بودند که سال 1399 به مراکز مشاوره یا مراکز مشابه در شهرری مراجعه نمودند. نمونه آماری پژوهش شامل 26 زوج از زوج‌های نامزد بودند که به‌صورت گمارش تصادفی در 2 گروه آزمایش و کنترل ( 13 زوج در هر گروه ) قرار داده شدند. انتخاب این افراد با مراجعه به مراکز مشاوره و صحبت با زوجین مراجعه‌کننده به‌صورت داوطلب شدن خودشان صورت گرفت. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تاب‌آوری کانر و دیویدسون2003(CD-RIS)   و پرسشنامه سازمان بهداشت جهانی1996 (WHOQOL _ BREF ) بود که آن را شرکت کنندگان قبل و بعد از مداخلات آموزشی تکمیل نمودند.نتایج : تحلیل داده‌ها نشان داد که آموزش قبل از ازدواج مبتنی بر عوامل خطرساز با رویکرد شناختی _ رفتاری بر تاب‌آوری و کیفیت زندگی زوجین نامزد اثرگذار بوده است، ولی در گروه کنترل این چنین اثر مثبتی دیده نشد.از پژوهش اینگونه نتیجه گیری می‌شود که توجه ویژه به مسأله ازدواج و ارائه آموزش‌های لازم قبل از ازدواج که در چارچوب رویکرد مناسب باشد می‌تواند تاب‌آوری زوجین نامزد را در برابر مسائل زندگی بالاتر برده و کیفیت زندگی آنها را بهبود بخشد.بحث و نتیجه ‏گیری : از پژوهش اینگونه نتیجه گیری می‌شود که توجه ویژه به مسأله ازدواج و ارائه آموزش‌های لازم قبل از ازدواج که در چارچوب رویکرد مناسب باشد می‌تواند تاب‌آوری زوجین نامزد را در برابر مسائل زندگی بالاتر برده و کیفیت زندگی آنها را بهبود بخشد.