مدلیابی نقش میانجی سرسختی روانشناختی در رابطه علّی معنای زندگی و خوددلسوزی با تحمل پریشانی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 دانشجوی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه مشاوره دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران.
doi
10.22070/cpap.2022.16048.1217چکیده
مقدمه: بیماری کووید-۱۹ علاوه بر آسیبهای جدی که برای سلامت جسمی مردم ایجاد کرده، باعث پریشانی روانشناختی زیادی شده است که شناسایی عوامل مرتبط با تحمل پریشانی در این دوران ضروری به نظر میرسد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف نقش واسطهای سرسختی روانشناختی در رابطهی بین معنای زندگی و خوددلسوزی با تحمل پریشانی صورت پذیرفت.روش: روش پژوهش، همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعهی این پژوهش شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی مرکز آموزش عالی پلدختر در سال تحصیلی 400-1399 بود. حجم نمونه آماری بر اساس قاعده سرانگشتی کلاین برابر 210 نفر تعیین شد که به روش نمونهگیری در دسترس و با پرسشنامه آنلاین انجام شد. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه معنای زندگی، مقیاس سرسختی روانشناختی، مقیاس تحمل پریشانی و مقیاس خوددلسوزی بود. تحلیل دادهها به روش آماری تحلیل مسیر و با استفاده از نرمافزارهای آماری SPSS-22 و AMOS-24 انجام شد.نتایج: نتایج نشان داد خوددلسوزی و سرسختی روانشناختی دارای اثر مستقیم بر تحمل پریشانی هستند؛ اما معنای زندگی بر تحمل پریشانی اثر مستقیم ندارند. همچنین خوددلسوزی و معنای زندگی دارای اثر مستقیم بر سرسختی روانشناختی بودند. خوددلسوزی بر تحمل پریشانی، از طریق میانجیگری سرسختی روانشناختی، اثر غیرمستقیم معنادار داشت. همچنین معنای زندگی بر تحمل پریشانی، از طریق میانجیگری سرسختی روانشناختی، اثر غیرمستقیم معنادار داشت.بحث و نتیجهگیری: در دنیای امروزی که سرشار از آشفتگی است، تحمل پریشانی ویژگیای است که از اهمیت زیادی برخوردار است. نتایج این پژوهش نشان داد که این ویژگی تحت تأثیر متغیرهای دیگری همچون خوددلسوزی و سرسختی روانشناختی است و داشتن معنا در زندگی از طریق افزایش سرسختی روانشناختی، میزان تحمل پریشانی را تحت تأثیر خود قرار میدهد.
