فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 مقدمه : همه‌گیری بیماری نوظهور کروناویروس (COVID-19) و پیامدهای آن، اثرات گوناگونی بر جنبه‌های روانی و اجتماعی افراد جامعه گذاشته است. این بیماری همه‌گیر استرس و اضطراب قابل‌توجهی را در بسیاری از افراد در سراسر جهان به وجود آورده است. با توجه به ارتباط اضطراب سلامتی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی، یکی از روش‌هایی که می‌تواند مؤثر باشد برنامه آموزش شفقت به خود بهوشیار است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه آموزش شفقت به خود بهوشیار به صورت برخط بر روی اضطراب سلامتی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی افراد جامعه در دوران شیوع کرونا بوده است. بنابراین با توجه به هدف، جهت ارائه خدمات بهداشت روان و کاهش خطر ابتلا به بیماری، یک شبکه مشاوره از راه دور طراحی شد.روش : پژوهش حاضر، یک پژوهش آزمایشی با پیش‌آزمون_پس‌آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی افرادی بود. که پرسشنامه اضطراب سلامتی را در شبکه­های اجتماعی پر کردند. از بین افرادی که پرسشنامه اضطراب سلامتی را پر کرده و نمره اضطراب سلامتی بالای 1 انحراف استاندارد بالاتر از میانگین (40) کسب کرده بودند، تعداد 24 نفر به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گمارده شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس اضطراب سلامت سالکوسکیس و وارویک (2002)، انعطاف‌پذیری روان‌شناختی دنیس و وندروال (2010) و مقیاس شفقت به خود نف (2003) استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت آموزش بر خط (آنلاین) شفقت به خود بهوشیار قرار گرفتند ولی گروه گواه هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکردند. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار spss 2019 استفاده شد.نتایج : نتایج تجزیه وتحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش شفقت به خود بهوشیار منجر به کاهش اضطراب سلامت نسبت به گروه گواه در پس‌آزمون شد. علاوه بر این برنامه آموزش شفقت به خود بهوشیار در افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و شفقت به خود تأثیر مثبت داشت(F=17.22, P=0.001).بحث و نتیجه ‏گیری : با توجه به یافته‌های مطالعه حاضر، درمانگران می‌توانند از برنامه آموزش شفقت به خود بهوشیار برای کمک به کاهش اضطراب سلامت و افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و شفقت به خود در افراد دارای اضطراب سلامت مورداستفاده قرار دهند.