تحلیل جغرافیایی- فضایی جرم و مکان های جرم خیز با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی GIS (مطالعه موردی: بزه سرقت در شهر قزوین)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور
3 دانشجو دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحدسقز، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، سقز، ایران
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
گسترش روزافزون جمعیت در نقاط شهری کشورهای در حال توسعه به همراه ناکارآمدی برنامههای اجتماعی، اقتصادی و به ویژه عدالت اجتماعی پیامدهایی را به دنبال دارد که افزایش جرایم و بزهکاریها یکی از مهمترین آنها محسوب میشود. به همین دلیل تلاش برای افزایش امنیت شهری و روشهای ارتقاء آن به یکی از چالش های فراروی برنامهریزان، مسئولین و محققان رشته های مرتبط با مسائل شهری تبدیل شده است. هدف پژوهش حاضر شناسایی و تحلیل فضایی- زمانی جرایم مرتبط با سرقت در بخش مرکزی شهر قزوین برای دوره زمانی 1388 تا 1391 میباشد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی بوده که با استفاده از GIS و ﻧﺮماﻓﺰار ﺟﺎﻧﺒﻲ(Crime Analysis) صورت گرفته است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که در زمینه جرایم امنیتی؛ کلانتری 17 با بیشترین جرایم در مرتبه اول و کلانتریهای 13، 11، 12 و 14 به ترتیب در مرتبههای بعدی قرار دارند، در زمینه جرایم اقتصادی؛ کلانتری11 با بیشترین و کلانتریهای 17، 12، 13 و 14 دارای بیشترین جرایم است و در نهایت در زمینه جرایم اجتماعی؛ بیشترین مورد در کلانتری 11 و کلانتریهای12، 17،13 و 14 در مرتبههای بعدی قرار دارند.