بررسی اثربخشی بازی درمانی تعاملی با مدل تراپلی بر اضطراب کودکان با آسیب‌های دلبستگی (مطالعه موردی)

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

2 استادیار گروه روان‏شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز ، ایران.

3 استادیار گروه روان‏شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز ، ایران.

4 دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

doi
10.22070/cpap.2022.14780.1112
چکیده

مقدمه : اختلال در روابط دلبستگی با ایجاد اضطراب فراگیر و بی­اعتمادی در کودک می­تواند به اختلال­های روان­شناختی بیانجامد. این پژوهش با هدف "تبیین اثربخشی بازی درمانی تعاملی با مدل تراپلی بر اضطراب کودکان با آسیب‌های دلبستگی" انجام گرفت.روش : روش تحقیق در این پژوهش آزمایشی با طرح تک­آزمودنی از نوع  ABبود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان با آسیب‌های دلبستگی 5 تا 8 سال بود که در سال 1400- 1399 در مراکز روانشناسی شهر تهران حضور داشتند­. از بین آنها تعداد 3 کودک (دو پسر و یک دختر) بر اساس ملاک­های ورود و خروج و به شیوه نمونه­گیری در دسترس گزینش ­شدند. مداخله تراپلی  برای هر کودک در 21 جلسه اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل فرم روش تعاملی مارشاک 2018 (MIM)، مقیاس اضطراب کودکان اسپنس 1997(CD-RIS)  و چک لیست رفتاری تراپلی (محقق ساخته) بود. تحلیل دیداری داده­ها در دو سطح درون­موقعیتی و بین­موقعیتی بر اساس سه شاخص سطح یا طراز، روند و تغییرپذیری انجام گرفت.  نتایج : یافته­ های پژوهش نشان داد که مداخله تراپلی بصورت معناداری باعث کاهش اضطراب کودک با آسیب‌های دلبستگی می­شود (05/0P<).بحث و نتیجه ‏گیری : مطابق با یافته­های پژوهش اثربخشی مداخله تراپلی بر روی کاهش اضطراب کودک با آسیب‌های دلبستگی به تایید رسید. بنابراین، این روش را می ­توان به عنوان یکی از درمان­های مفید و کاربردی برای این کودکان درنظر گرفت.