بررسی اثربخشی بازی درمانی تعاملی با مدل تراپلی بر اضطراب کودکان با آسیبهای دلبستگی (مطالعه موردی)
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز ، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز ، ایران.
4 دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
10.22070/cpap.2022.14780.1112چکیده
مقدمه : اختلال در روابط دلبستگی با ایجاد اضطراب فراگیر و بیاعتمادی در کودک میتواند به اختلالهای روانشناختی بیانجامد. این پژوهش با هدف "تبیین اثربخشی بازی درمانی تعاملی با مدل تراپلی بر اضطراب کودکان با آسیبهای دلبستگی" انجام گرفت.روش : روش تحقیق در این پژوهش آزمایشی با طرح تکآزمودنی از نوع ABبود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان با آسیبهای دلبستگی 5 تا 8 سال بود که در سال 1400- 1399 در مراکز روانشناسی شهر تهران حضور داشتند. از بین آنها تعداد 3 کودک (دو پسر و یک دختر) بر اساس ملاکهای ورود و خروج و به شیوه نمونهگیری در دسترس گزینش شدند. مداخله تراپلی برای هر کودک در 21 جلسه اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل فرم روش تعاملی مارشاک 2018 (MIM)، مقیاس اضطراب کودکان اسپنس 1997(CD-RIS) و چک لیست رفتاری تراپلی (محقق ساخته) بود. تحلیل دیداری دادهها در دو سطح درونموقعیتی و بینموقعیتی بر اساس سه شاخص سطح یا طراز، روند و تغییرپذیری انجام گرفت. نتایج : یافته های پژوهش نشان داد که مداخله تراپلی بصورت معناداری باعث کاهش اضطراب کودک با آسیبهای دلبستگی میشود (05/0P<).بحث و نتیجه گیری : مطابق با یافتههای پژوهش اثربخشی مداخله تراپلی بر روی کاهش اضطراب کودک با آسیبهای دلبستگی به تایید رسید. بنابراین، این روش را می توان به عنوان یکی از درمانهای مفید و کاربردی برای این کودکان درنظر گرفت.