فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: بروز تعارض و اختلاف در روابط عاطفی اگرچه اجتناب ناپذیر است، می‌تواند بر کیفیت و دوام آن رابطه تاثیر به‌سزایی داشته باشد. شناخت عوامل موجب اختلاف، علاوه بر آنکه گامی مؤثر در ارزیابی رابطه است؛ می‌تواند مقدمه‌ای برای حل مسئله و پیشگیری از جدایی‌های متعاقب بروز اختلافات و مشکلات باشد. بدین منظور هدف این بررسی، آماده­سازی و هنجاریابی نسخه فارسی مقیاسی است که بر مبنای آن ناسازواری روابط عاشقانه مورد ارزیابی قرار می­گیرد. روش: پژوهش حاضر بر روی گروه نمونه‌ای شامل 285 نفر زن و مرد ساکن در شهر تهران که به شیوه در دسترس انتخاب شده بودند، اجرا شد. مقیاس ناسازواری در روابط عاشقانه پس از طی مراحل ترجمه – بازترجمه ، همراه با مقیاس ارزیابی رابطه و پرسشنامه شادکامی آکسفورد اجرا شد. جهت بررسی روایی مقیاس به بررسی روایی سازه با روش‌های تحلیل عاملی تأییدی و روایی همگرا و واگرا از طریق همبستگی پیرسون پرداخته شد. برای بررسی اعتبار آن از روش محاسبه آلفای کرونباخ و پس از گذشت دو هفته، آزمون اصلی به روش بازآزمایی برای 30 نفر از شرکت‌کنندگان اجرای مجدد شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی تأییدی صورت گرفت.نتایج: نتایج تحلیل عاملی مقیاس ناسازواری در روابط عاشقانه، 6 عامل: توجه و ابراز علاقه ناکافی، حسادت یا خیانت، مسئولیت‌ها و خرده وظایف خانه، رابطه جنسی، کنترل‌ و تسلط دیگری، مسائل مالی و برنامه‌های آینده را به دست داد. اعتبار عوامل با استفاده از آلفای کرونباخ (90/0 – 75/α=) برای خرده مقیاس‌ها؛ (9/0-72/0)  برای کل آزمون (82/0 ) به‌دست آمد. همچنین برای بررسی روایی همگرا، همبستگی معناداری بین عوامل مقیاس ناسازواری در روابط عاشقانه با پرسشنامه ارزیابی رابطه و روایی واگرا با پرسشنامه شادکامی به‌دست آمد.بحث و نتیجه گیری: به طور کلی می‌توان گفت نسخه فارسی مقیاس ناسازواری در روابط عاشقانه، ساختاری 6 عاملی دارد که با زبان و فرهنگ ایرانی سازگار است و عوامل آن در نسخه فارسی منطبق با نسخه اصلی مقیاس می­باشد. همچنین این مقیاس دارای اعتبار و روایی مناسب برای کاربرد در پژوهش‌ها با نمونه‌های ایرانی و فارسی زبان است.