بازسازی پالینولوژیک 1700 سال تغییرات پوشش گیاهی در اطراف ارومیه: نقش اقلیم و انسان
نویسندگان
1 کارشناسارشد جنگلداری، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استادیار گروه جنگلداری دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه ارومیه، ارومیه
3 دانشیار گروه زیست شناسی دانشکدة علوم پایة دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
4 استاد گروه پالئواکولوژی و مطالعات تورب زار انستیتو گیاه شناسی و لنداسکیپ اکولوژی دانشگاه گرایفسوالد، آلمان
doi
10.22059/jphgr.2016.60096چکیده
در این پژوهش تاریخچة پوشش گیاهی، تغییرات آبوهوایی، و فعالیتهای انسان در اطراف ارومیه در اواخر هولوسن با بررسی گردهشناختی مغزهای 6/2 متری از مانداب گانلیگول بازسازی شد. نسبت گردهای C/A (اسفناجیان/ درمنه) برای برآورد دورههای خشک و مرطوب منطقه بهکار گرفته شد. به سبب پایینبودن نسبی شاخص C/A (5/0 ـ 1)، پوشش گیاهی نیمهاستپی و آبوهوایی به نسبت مرطوب برای بازة زمانی calBP 1145 ـ 1670 پیشنهاد میشود؛ هرچند نشانههایی از افزایش فعالیتهای کشاورزی و چرای دام نیز دیده میشود. همچنین، جایگزینی گندمیان، لویی، و نیتوپی با خانوادة جگن تغییرِ ترکیب پوشش گیاهی سطح مانداب و پایینرفتن سطح آب آن را نشان میدهد. افزایش نسبت C/A تا 6 و ناپدیدشدن گردة درختان نشانة افزایش نسبی خشکی در منطقه در بازة زمانی calBP 590 ـ 1145 است. گسترش فعالیت انسان در منطقه از فراوانی بیشتر گردههای گردو، بارهنگ برگنیزهای، و گلگندم زرد در دورة calBP 180 ـ 590 دریافت میشود. در این دوره نشانههایی از بالاآمدن سطح آب مانداب دیده شد. کاهش چشمگیر گردة درمنه و افزایش درخور توجه اسفناجیان (7-3=C/A) و بارهنگ برگنیزهای و فراوانی نسبی گردههای پیرگیاه و Lactuceae ویژگی بارز حدود دویست سال گذشته است و همگی بر گسترش پوشش گیاهی استپی- بیابانی با چیرگی اسفناجیان و افزایش دخالتهای انسان در منطقه دلالت دارد.