بررسی میزان فراوانی اختلالات سدیم و پتاسیم پلاسما در کودکان مبتلا به گاستروانتریت بستری‌شده در بیمارستان گلستان اهواز در سال‌های 1390 و 1391

نویسندگان

1 استادیار گروه کودکان، گروه کودکان، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور، اهواز، ایران.

2 دانشیار گروه کودکان ، گروه کودکان، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور، اهواز، ایران.

3 دانشجوی پزشکی. دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور، اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: گاستروانتریت یکی از شایع­ترین بیماری­ها و علت اصلی دهیدراتاسیون و اختلالات الکترولیتی در کودکان است. این مطالعه با هدف بررسی میزان فراوانی اختلالات سدیم و پتاسیم پلاسما در کودکان مبتلا به گاستروانتریت بستری­شده در بیمارستان گلستان اهواز در سال­های 1390 و 1391 طراحی شد. روش بررسی: مطالعۀ انجام­شده، یک مطالعۀ اپیدمیولوژیک توصیفی- تحلیلی مبتنی بر اطلاعات بیمارستانی می­باشد. جامعۀ مورد مطالعه شامل تمامی کودکان بستری­شده با تشخیص گاستروانتریت در بیمارستان گلستان اهواز طی سال­های 1390 و 1391 بود. اطلاعات 252 بیمار شامل اختلال الکترولیتی، سن، جنس، وزن هنگام تولد، نوع و دفعات اسهال، مدت اسهال، میزان دهیدراتاسیون، تشنج، و تعداد روزهای بستری از پرونده ها اخذگردید. یافته­ها: تعداد 252 کودک با بیماری گاستروانتریت بستری شدند که بر اساس معیارهای  خروج از مطالعه 48نفر آنهاحذف و مجموعا 204 نفر وارد مطالعه شدند که 141 بیمار پسر (1/69 درصد) و 63 بیمار دختر (9/30 درصد) بودند. 118 بیمار (8/57 درصد) از کل بیماران دچار اختلال الکترولیتی بودند که شایعترین هیپوناترمی(7/66) وپس ازآن هیپوکالمی(1/22) بود. بروز اختلال الکترولیتی با سن، جنس، تعداد دفعات اسهال، میزان دهیدراتاسیون و تشنج بیماران ارتباط معناداری داشت. نتیجه­گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، اختلال الکترولیتی در کودکان مبتلا به گاستروانتریت حاد نسبتاً شایع است.سن کمتر، جنس مونث، دفعات زیاداسهال وشدت دهیدراتاسیون ازعوامل مستعدکننده بروز اختلالات الکترولیتی است.  به­نظر می­رسد آموزش جامعه در زمینۀ استفاده صحیح از ORS و مایعات مناسب در کودکان دچار اسهال برای پیشگیری از بروز این اختلالات لازم است.