بررسی اثر یک دوره تمرین هوازی بر آدیپسین سرم و مقاومت انسولینی زنان چاق دیابتی

نویسندگان

1 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش.گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.

2 دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزش ، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.

3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزش، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: بسیاری از گزارشها، رابطه­ای قوی بین سندروم متابولیک و دیابت نوع 2 را تأیید کرده­اند. از آنجا که اخیراً نشان داده شده است که آدیپسین ممکن است که با اختلالات متابولیکی در ارتباط باشد، از این­رو، هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر یک دوره تمرین هوازی بر آدیپسین سرم و مقاومت انسولینی زنان چاق دارای دیابت نوع 2 بود. روش بررسی: از میان زنان مبتلا به دیابت نوع دو، 24 زن دیابتی که چاق بودند به شیوۀ تصادفی انتخاب و به دو گروه هوازی (12 نفر با میانگین سنی 68/3±52/46 و شاخص تودۀ بدنی 26/2±24/32) و کنترل (11 نفر با میانگین سنی 79/6±82/45 و شاخص تودۀ بدنی 28/3±46/32) تقسیم شدند. گروه هوازی، تمرینات را به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 45 تا 60 دقیقه اجرا نمودند و میزان فشار درک ­شده نیز با استفاده از شاخص بورگ با طیف 12 تا 15 اندازه­گیری شد. نمونه­های خونی و ترکیب بدن آزمودنی­ها 48 ساعت قبل از شروع مداخله و پس از آخرین جلسه اندازه­گیری شد. داده­ها با استفاده از آزمون t همبسته و مستقل در سطح معناداری 05/0≥P ارزیابی شدند. یافته­ها: گروه هوازی شاهد کاهش معنادار در گلوکز ناشتا (02/0=P)، HOMA-IR (025/0=P)، شاخص تودۀ بدن (006/0=P) و درصد چربی بدن (005/0=P) پس از پایان مداخله بود، ولی تغییرات در سطوح انسولین (358/0=P) و آدیپسین (777/0=P) معنادار نبود. نتیجه­گیری: با تکیه بر نتایج پژوهش حاضر به­نظر می­رسد که هشت هفته تمرین هوازی به شیوۀ پیلاتس، راهکاری مناسب برای کنترل دیابت در بیماران دیابتی نوع دوم مستقل از انسولین بوده است.