بررسی اثر یک دوره تمرین هوازی بر آدیپسین سرم و مقاومت انسولینی زنان چاق دیابتی
نویسندگان
1 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش.گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
2 دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزش ، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزش، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: بسیاری از گزارشها، رابطهای قوی بین سندروم متابولیک و دیابت نوع 2 را تأیید کردهاند. از آنجا که اخیراً نشان داده شده است که آدیپسین ممکن است که با اختلالات متابولیکی در ارتباط باشد، از اینرو، هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر یک دوره تمرین هوازی بر آدیپسین سرم و مقاومت انسولینی زنان چاق دارای دیابت نوع 2 بود. روش بررسی: از میان زنان مبتلا به دیابت نوع دو، 24 زن دیابتی که چاق بودند به شیوۀ تصادفی انتخاب و به دو گروه هوازی (12 نفر با میانگین سنی 68/3±52/46 و شاخص تودۀ بدنی 26/2±24/32) و کنترل (11 نفر با میانگین سنی 79/6±82/45 و شاخص تودۀ بدنی 28/3±46/32) تقسیم شدند. گروه هوازی، تمرینات را به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 45 تا 60 دقیقه اجرا نمودند و میزان فشار درک شده نیز با استفاده از شاخص بورگ با طیف 12 تا 15 اندازهگیری شد. نمونههای خونی و ترکیب بدن آزمودنیها 48 ساعت قبل از شروع مداخله و پس از آخرین جلسه اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمون t همبسته و مستقل در سطح معناداری 05/0≥P ارزیابی شدند. یافتهها: گروه هوازی شاهد کاهش معنادار در گلوکز ناشتا (02/0=P)، HOMA-IR (025/0=P)، شاخص تودۀ بدن (006/0=P) و درصد چربی بدن (005/0=P) پس از پایان مداخله بود، ولی تغییرات در سطوح انسولین (358/0=P) و آدیپسین (777/0=P) معنادار نبود. نتیجهگیری: با تکیه بر نتایج پژوهش حاضر بهنظر میرسد که هشت هفته تمرین هوازی به شیوۀ پیلاتس، راهکاری مناسب برای کنترل دیابت در بیماران دیابتی نوع دوم مستقل از انسولین بوده است.