تأثیر ذرات حاصل از اگزوز موتور دیزل بر فعالیت ماکروفاژهای صفاقی در موشهای سالم و مبتلا به انسفالومیلیت خودایمن تجربی
نویسندگان
1 استادیار گروه ایمنیشناسی.گروه ایمنیشناسی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم.گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه ایمنیشناسی.گروه ایمنیشناسی، دانشکدۀ پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد ایمنیشناسی.گروه ایمنیشناسی، دانشکدۀ پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: آلایندهها بر سیستم ایمنی اثرات مختلفی دارند که تاکنون بعضی از این آثار مشخص شده است. از مهمترین آلایندههای هوا ذرات حاصل از اگزوز موتور دیزل (DEP) میباشد. در این تحقیق، تأثیر این ذرات بر فعالیت ماکروفاژهای صفاقی موشهای سالم و مبتلا به انسفالومیلیت خودایمن تجربی بررسی گردید. روش بررسی: موشهای ماده نژاد C57BL/6 با سن 8–10 هفته به 4 گروه تقسیم شدند. انسفالومیلیت خودایمن تجربی با تجویز زیر جلدی پپتید MOG35-55 همراه با ادجوانت کامل فروند و پرتوسیس توکسین در دو گروه ایجاد شد. تزریق صفاقی 5 میکروگرم سوسپانسیون (DEP) Diesel Engine Particles در PBS به موشهای تیمار EAE)) ExperimentalAutoimmuneEncephalomyelitis و تیمار سالم بهمدت 21 روز انجام شد. به گروههای کنترل PBS تزریق شد. سپس وزن موشها، سطح نیتریک اکسید و فعالیت ماکروفاژهای صفاقی مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد، در گروه تیمار سالم سطح نیتریک اکسید بهطور معناداری نسبت به گروه کنترل سالم افزایش یافته است (000/0P<). اما در گروه تیمار EAE سطح نیتریک اکسید و فعالیت حیاتی ماکروفاژهای صفاقی کاهش معناداری نسبت به گروه کنترل EAE داشت (بهترتیب 02/0 P<و 01/0P<). نتیجهگیری: بر اساس این نتایج، تزریق DEP در موش سالم موجب افزایش تولید نیتریک اکسید در ماکروفاژها میشود، ولی در موش بیمار (EAE) مرگومیر این سلولها را افزایش میدهد. لذا اثر آلایندهها در موش مبتلا به EAE و موش سالم میتواند تفاوت قابل توجهی داشته باشد و تحقیقات بیشتری برای روشن شدن مکانیسم دقیق آن مورد نیاز است.