امنیتیسازی به مثابه ابزار هویتساز در دولت یهود؛ گفتمانها و فرایندها
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مطالعات منطقهای، دانشگاه تهران
2 استادیار گروه روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22034/isj.2026.538211.2368چکیده
درک نحوه گردآوری یهودیان حول یک هویت متحد و تشکیل رژیم اسرائیل یکی از نکات کلیدی برای فهم سیاستهای امروز این رژیم به ویژه در عرصه سیاست خارجی است که نیازمند بررسی روند تاریخی تشکیل صهیونیسم و برساخت هویت یهودی توسط مؤسسان اسرائیل به عنوان یکی از رخدادهای عمیق و تاثیرگذار بر دینامیک تحولات منطقهای است. این پژوهش به بررسی این مسئله میپردازد که مکانیسمهای امنیتیسازی در مقاطع حساس تاریخی بر اساس چه فرآیندهایی و با چه گفتمانهایی، تکوین هویت جمعی یهودی را تحت تأثیر قرار دادهاند. بر این اساس با بهرهگیری از روش کیفی، تبیینهای قیاسی مبتنی بر نظریه امنیتیسازی مکتب کپنهاگ و تحلیل سیر تاریخی گفتمانهایی نظیر آوارگی 2000 ساله یهودیان، مسئله امنیتی شده پوگروم، گفتمان هولوکاست و حفظ گفتمان یهودستیزی؛ بر اساس فرایند چهارمرحلهای کنش گفتاری، القای ذهنی تهدید وجودی، شناسایی و پذیرش تهدید از سوی مخاطبان و اقدام فوری یا تدابیر خاص یا نامتعارف سیاسی، میتوان به وضوح دریافت که صهیونیسم و پدران مؤسس آن از این سیاست در راستای شکلدهی و تقویت هویت یهودی در مقاطع مختلف تاریخی بهرهبرداری کرده و میکنند.
