امنیتیسازی هویت دروزی در میانه منازعات اسرائیل و سوریه (۲۰۱1-۲۰۲۵)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته مطالعات منطقه ای، دانشگاه علامه طباطبایی
2 استاد تمام دانشگاه علامه طباطبایی در رشته روابط بینالملل
doi
10.22034/isj.2025.552025.2391چکیده
این پژوهش به بررسی فرآیند امنیتیسازی هویت دروزی در بستر منازعه اسرائیل و سوریه و تحولات ناشی از جنگ داخلی سوریه میپردازد و میکوشد از چارچوبهای صرفاً دولتمحور فاصله گرفته، نقش جوامع فرامرزی را در بازتعریف مرزهای امنیتی برجسته سازد. پرسش اصلی آن است که چگونه تغییرات جمعیتی و جابهجاییهای ناشی از جنگ، در شکلگیری فرآیند امنیتیسازی هویت دروزیان ساکن بلندیهای جولان، جبلالعرب و شمال اسرائیل نقشآفرین بوده و مرزهای امنیت اجتماعی را دگرگون کردهاند. فرضیه پژوهش بر این مبناست که تحولات جمعیتی، بهخودیخود بحرانزا نیستند، بلکه زمانی به تهدید بدل میشوند که کنشگران امنیتیساز، اعم از دولتهای اسرائیل و سوریه و نیز سایر بازیگران سیاسی و رسانهای، با تولید گفتمانهای «ما» و «دیگری» آنها را در چارچوبی هویتی و امنیتی بازنمایی کنند. هدف اصلی مقاله، تبیین سازوکارهایی است که از رهگذر آنها هویت دروزی به ابژهای راهبردی در سیاستهای امنیتی بدل میشود، هدفی که هم از منظر نظری به غنای ادبیات امنیتیسازی میافزاید و هم از منظر عملی، ابزاری برای فهم منازعات هویتی معاصر خاورمیانه فراهم میآورد. ضرورت پژوهش از دو جنبه ناشی میشود. نخست، پر کردن خلأ نظری در مطالعات امنیتی منطقه که غالباً دولتمحور باقی ماندهاند. دوم، پاسخ به نیاز عملی برای درک پیامدهای امنیتیسازی هویت اقلیتهای پراکنده در شرایطی که مرزهای امنیتی بیش از پیش بر خطوط هویتی استوار میشوند. روش تحقیق کیفی، مبتنی بر رویکرد تبیینی است و با تکیه بر منابع اسنادی و مطالعه موردی تطبیقی، امکان واکاوی لایههای پنهان گفتمان و بازنمایی هویت را فراهم میسازد.