حملات سایبری تروریستی در چارچوب دفاع مشروع
نویسندگان
1 دکتری تخصصی حقوق بین الملل عمومی، مدرس دانشگاه
2 استادیار گروه اقتصاد و بانکداری اسلامی، دانشکده اقتصاد،دانشگاه خوارزمی، تهران،ایران
doi
10.22034/isj.2025.464608.2191چکیده
در دو سال اخیر سازمان تروریستی مجاهدین خلق به واسطه فاصله سرزمینی قابل توجه، با رخنه در خلاءهای محیط سایبر در پی حملات سایبری به زیرساختهای دولتی برآمده است. بدیهی است که دفاع در برابر بازیگران غیردولتی حداقل در برخی مواقع قانونی است. اما ظهور گونههای جدید تروریسم مثل تروریسم سایبری که ممکن است به یکباره صلح و امنیت بینالمللی را به مخاطره بیندازد موجب گردیده است که حقوق بینالملل از وضع قواعد جدید متناسب با فضای سایبری عقب بماند. سؤالی که در این تحقیق مطرح میگردد این است که در راستای اعمال صلاحیت و تأمین منافع ملی حیاتی، تفسیر مناسب از منشور ملل متحد در امکان سنجی توسل به دفاع مشروع از سوی ایران در برابر حملات سایبری سازمان مجاهدین خلق چیست؟ در پاسخ به این مسأله از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با استفاده از ابزار کتابخانهای بهره گرفته شده است. بنابراین پس از بررسی، پژوهش حاضر نتیجه میگیرد که حملات سایبری سازمان مجاهدین خلق فعلاً به نقطه لازم برای توسل به دفاع مشروع نرسیده است.