مقایسۀ شاخصهای تنسنجی و عوامل شیوۀ زندگی بین دانشجویان سالم و مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی
نویسندگان
1 کارشناس تغذیه.گروه تغذیه، دانشکدۀ پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 استادیار گروه تغذیه.مرکز تحقیقات تغذیه و بیماریهای متابولیک، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
3 کارشناس تغذیه.گروه تغذیه، دانشکدۀ پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: تناسب اندام در پیشگیریِ بسیاری از بیماریهای مزمن اهمیت بهسزایی دارد. سندرم پیش از قاعدگی (PMS) از اختلالاتی است که زنان بسیاری را در سنین باروری درگیر میکند. در مطالعۀ حاضر تلاش گردید که شاخصهای تنسنجی و تعدادی از عوامل شیوۀ زندگی در دانشجویان دارای علایم PMS با دانشجویان سالم مقایسه گردد. روش بررسی: 86 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز در مطالعۀ حاضر شرکت نمودند، PMS با کمک معیار تشخیصی کالج زنان و زایمان آمریکا تعیین شد و بر این اساس دختران به دو گروه دارای علایم PMS و سالم طبقهبندی شدند. اطلاعات عمومی، فعالیت بدنی و دریافت گروههای مختلف غذایی با کمک پرسشنامههای مربوطه تعیین و شاخصهای آنتروپومتریک در هر دو گروه اندازهگیری شد. دادهها با کمک نرمافزار SPSS ویرایش 17 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: در دانشجویان دارای علایم PMS دیده شد که به طور معناداری اقوام درجۀ اول آنها نیز از PMS رنج میبردند. وزن و دور باسن دانشجویان دارای علایم PMS به طور معناداری از دانشجویان سالم کمتر بود (به ترتیب 041/0P= و 022/0P=). با بررسی تمامی شرکتکنندگان، ارتباط منفی معناداری بین نسبت دور کمر به باسن و طول دورۀ قاعدگی مشاهده شد (002/0P=، 33/0 r= -). نتیجهگیری: کم وزنی و اضافه وزن هر دو از عوامل تأثیرگذار بر سلامت عمومی میباشند، بنابراین نظر به یافتهها، حفظ وزن مناسب و تناسب اندام برای کاهش علایم PMS توصیه میگردد.