تأثیر شش هفته تمرین منتخب ایروبیک بر فیبرینوژن و برخی فاکتورهای انعقادی زنان دیابتی نوع 2

نویسندگان

1 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: بیش از 80 درصد مبتلایان به دیابت، به­علت بروز بیماری­های قلبی-عروقی جان خود را از دست می­دهند. از علایم اصلی این بیماری­، ترومبوز است که به­دلیل افزایش فعالیت عوامل انعقادی و به­هم خوردن تعادل در دستگاه هموستاز اتفاق می­افتد. هدف تحقیق حاضر، بررسی تأثیر شش هفته تمرین منتخب ایروبیک بر فیبرینوژن و برخی فاکتورهای انعقادی زنان دیابتی نوع 2 بود. روش بررسی: از میان زنان مبتلا به دیابت نوع 2، 20 نفر به شکل تصادفی انتخاب و به دو گروه تجربی (12 نفر با میانگین سنی 59/6 ±41/47 و شاخص تودۀ بدنی 92/3 ±79/28 ) و کنترل (8 نفر با میانگین سنی 9/5 ±48 و شاخص تودۀ بدنی 18/2 ±87/30) تقسیم شدند. گروه تجربی تمرینات را به­مدت شش هفته، هر هفته چهار جلسه و با شدت 50 تا 80 درصد ضربان قلب ذخیره اجرا کردند. نمونه­های خونی، 24 ساعت قبل از شروع و 48 ساعت پس از آخرین جلسه اخذ شد. ارزیابی داده­ها با آزمون تحلیل کوواریانس و مقایسۀ پیش­آزمون و پس­آزمون هر گروه با آزمون تی زوجی در سطح معنا­داری 05/0≥P  انجام شد. یافته­ها: افزایش معنا­دار فیبرینوژن (007/0=P)، PTT (001/0P=) و PT (001/0=P)، همچنین کاهش معنا­دار پلاکت­های (001/0=P) گروه تجربی مشاهده شد. نتیجه­گیری: پژوهش حاضر نشان داد که 6 هفته تمرین منتخب ایروبیک باعث ایجاد تغییراتی در فاکتورهای انعقادی می­شود که جهت مقابله با عوارض تهدیدکنندۀ سیستم انعقاد در بیماران دیابت نوع 2 مفید است.