چالشهای تشخیصی و درمانی تومورهای نخاعی در سگها
نویسندگان
1 بخش جراحی و هوشبری، بیمارستان دامپزشکی مرکزی، تهران، ایران.
2 بخش جراحی و هوشبری، بیمارستان دامپزشکی مرکزی، تهران، ایران.
3 بخش جراحی و هوشبری، بیمارستان دامپزشکی مرکزی، تهران، ایران.
4 بخش جراحی و هوشبری، بیمارستان دامپزشکی مرکزی، تهران، ایران.
5 بخش جراحی و هوشبری، بیمارستان دامپزشکی مرکزی، تهران، ایران.
6 بخش جراحی و هوشبری، بیمارستان دامپزشکی مرکزی، تهران، ایران.
doi
10.61882/eltiamj.12.1.9چکیده
زمینه و نوع مطالعه: نخاع محل شایعی برای تشکیل و گسترش تودههای سرطانی در حیوانات بهویژه سگها نیست و تومورها بر اساس محل نسبت به نخاع و سختشامه دستهبندی میشوند.هدف: بررسی چالشهای تشخیصی و درمانی تومورهای نخاعی در سگها با تمرکز بر میزان بروز، انواع شایع، و روشهای مداخلهای نوین و کارآمد.روش کار: استفاده از منابع منتشر شده در زمینه تومورهای نخاعی در حیوانات کوچک، معاینات بالینی دقیق، گزارشهای آزمایشگاهی، و روشهای تصویربرداری شامل رادیوگرافی، مایلوگرافی، سیتیاسکن و MRI به صورت جداگانه یا ترکیبی، با توجه به نوع، محل، و ویژگیهای بالینی تومور.نتایج: تومورهای بیرون از سختشامه شایعتر بوده و حدود ۵۰ درصد از کل موارد را تشکیل میدهند. حدود ۹۰ درصد تومورهای نخاعی در سگهای نژاد بزرگ و حدود ۲۸ درصد در سگهای کوچکتر از سه سال رخ میدهد. مننژیوم شایعترین نوع تومور نخاعی در سگها است. علائم بالینی عمدتاً به محل توده بستگی دارند و افتراق آن از سایر علل مایلوپاتیها اغلب دشوار است. پس از تشخیص نهایی، درمانهای جراحی، شیمیدرمانی و پرتودهی میتوانند بسته به شرایط بیمار به کار روند. چالشهای تشخیصی و درمانی شامل دشواری در تشخیصهای تفریقی، تشابه ضایعات توموری و غیرتوموری در تصویربرداری، محدودیتهای درمانی، نیاز به مدیریت مخاطرات، ارزیابی پیشآگهی دقیق، و توانبخشی مؤثر پس از جراحی است.نتیجهگیری نهایی: تومورهای نخاعی سگها با توجه به نوع، محل و ویژگیهای بیمار نیازمند رویکرد تشخیصی و درمانی چندوجهی هستند و موفقیت درمان به ترکیب دقیق روشهای تصویربرداری، انتخاب رویکرد درمانی مناسب و مدیریت پس از عمل و پیگیری بالینی مستمر و هدفمند بستگی دارد و در نهایت سبب بهبود عملکرد سیستم عصبی حیوان میشود.
